ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ١٥١ - خطبه آن حضرت معروف به«وسيله»

شد، پس از آن بسوى پدر و مادر خود آمد و خانه از نور آن بزرگوار نورانى ميشد، آنگاه آن حضرت نشو و نما كرد و خدا او را به حكمت مبعوث كرد و پنج كلمه زيادتر از آنچه كه بشمعون عطا شده بود بحضرت يحى عطا كرد و آن حضرت را امر كرد تا آن پنج كلمه را براى قوم خود مثال بزند! حضرت يحى آن كلمات را براى قوم خود بيان فرمود:

١- مثل شرك: بخدا نظير مردى است كه غير از يك عبد چيزى نداشته باشد كه مالك آن شود و آن عبد در زمين گردش نمايد و مال زيادى بدست بياورد آنگاه آزاد شود و سعى و خير خود را براى شخصى غير از مولاى خود قرار دهد، اين مثل شرك بخدا است.

٢- مثل نماز: نظير مردى است كه بطرف دربار پادشاه با هيبتى روان گردد و گمان كند كه صحبت كردن براى او امكان نخواهد داشت ولى پادشاه او را اجازه تكلم دهد تا حاجت خود را اظهار نمايد آنگاه اگر پادشاه بخواهد حاجت او را روا كند و اگر نخواهد محرومش گرداند.

٣- مثل صدقه: نظير آن مردى است كه دشمنانى داشته باشد كه اراده قتل او را داشته باشند، و او بگويد: كشته شدن من براى شما نفعى ندارد، مرا چون غلام زرخريدى بخودم بفروشيد و مراقب من باشيد و هر وقتى كه من وظيفه‌اى (از وظائف) خود را انجام دادم (يعنى يك قسطى از اقساط بده كارى خود را بشما پرداختم) شما هم گره‌اى از كار من بگشائيد.

٤- مثل روزه گرفتن: نظير مردى است كه بقدر طاقت خود اسلحه‌