ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ١٤٦ - خطبه آن حضرت معروف به«وسيله»

روايت شده كه يكى از روزها حضرت عيسى حواريون را دعوت كرد و خود آن بزرگوار مشغول خدمتگزارى آنان گرديد تا آنان هم مثل اين عمل را انجام دهند و بمردم هم تعليم نمايند. عيسى ابن مريم عليهما السّلام مدت (٣٣) سال در زمين مكث كرد و از جمله موعظه‌هائى كه براى حواريون ميفرمود اين بود: بصاحب دنيا راضى باشيد در صورتى كه دين شما سالم باشد، همچنانكه اهل دنيا بصاحب دين راضى هستند در صورتى كه دنياى آنان سالم باشد.

با خدا باين كيفيت دوستى كنيد كه بغض اهل معصيت را داشته باشيد و از آنان دورى گزينيد. حواريون گفتند: يا عيسى ما با چه اشخاصى مجالست نمائيم؟ فرمود: با آن كسى كه ديدن او شما را بياد خدا آورد و منطق او بر علم شما بيفزايد و عمل او شما را بآخرت راغب نمايد.

بعد از آن طعام آسمانى بر آنان نازل شد و عيسى ٧ دستور داد تا روى آن را بپوشانند و مردى از آن غذا چيزى نخورد تا عيسى بآنها اجازه دهد پس حضرت عيسى دنبال كار خود رفت و يكى از آنان از آن مائده خورد. يكى از حواريون گفت: يا روح اللّه يكى از حواريون (بدون اجازه تو) از طعام مائده خورد، عيسى ٧ به او فرمود: تو از مائده غذا خوردى؟ عرض كرد: نه، حواريون شهادت دادند و گفتند: يا روح اللّه اين مرد از مائده غذا خورد، ولى حضرت عيسى بحواريون فرمود: (قول) رفيق خود را تصديق و (ديدن) چشم خود را تكذيب نمائيد! راجع بمائده روايات زيادى نقل شده كه شرح آنها بطول خواهد انجاميد.