ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٤٩٤ - سفارشهاى آن حضرت به«ابو جعفر محمد بن نعمان احول»

كنيم؟ فرمود: بگوئيد: حجّت آل محمّد صلى اللّه عليه و آله.

١٧- از مفضل بن عمر روايت شده كه گفت: از امام جعفر صادق ٧ شنيدم ميفرمود: حذر كنيد و امام زمان را به نام نخوانيد، بخدا قسم كه امام شما روزگارى را غائب خواهد شد، بقدرى دورى او طول ميكشد كه گفته ميشود: آن حضرت در چه وادى رفت، چشمهاى مؤمنين به آن حضرت گريه خواهد كرد، امام زمان محفوظ خواهد ماند آنطور كه كشتيها از امواج دريا محفوظ ميمانند، نجات پيدا نميكند مگر آن كسى كه خدا از او عهد و پيمان گرفته باشد و ايمان را در قلب او نوشته باشد و او را بروح خود تأييد كرده باشد. تعداد (١٢) بيرق بلند ميشود كه همه شبيه يكديگرند و دانسته نمى‌شود كه كدام يك از چه كسى است. مفضل گويد: من گريه كردم و گفتم:

ما چه كنيم؟ آن حضرت به آفتابى كه در ميان اطاق زده بود نظر كرد و فرمود: آيا اين آفتاب را مى‌بينى؟ گفتم: آرى، فرمود: بخدا قسم كه امر ما از اين آفتاب روشنتر است.

١٨- على بن جعفر از حضرت موسى بن جعفر روايت كرده كه فرمود: وقتى كه فرزند پنجمى (يعنى امام زمان) از فرزند هفتمى (يعنى موسى بن جعفر) ناپديد شد درباره دين خود از خدا بترسيد، كسى دين شما را از بين نبرد، صاحب الامر ٧ ناچار است كه غائب شود، (غيبت آن حضرت بقدرى طول ميكشد) تا آن كسى كه به امامت او قائل باشد برمى‌گردد، غيبت آن حضرت امتحانى است كه خدا بوسيله آن خلق خود را آزمايش خواهد كرد.

گفتم: اى مولاى من! پنجمى از فرزند هفتمى كيست؟ فرمود: