ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٤٨٥ - سفارشهاى آن حضرت به«عبد الله بن جندب»

اشهد ان لا اله الا الله و ان محمدا رسول الله و ان عليا أمير المؤمنين.

بعد از آن شروع كرد بشماره كردن امامها عليهم السّلام تا بوجود مقدس خودش رسيد و دستهاى خود را بلند كرد در حق دوستان و فرج خود دعا كرد و از سخن گفتن ساكت شد. امام عسكرى بمن فرمود:

فرزندم را نزد مادرش ببر تا بر مادر خود سلام كند و او را بمن بر گردان! من امام زمان را نزد مادرش آوردم. وقتى كه بمادر خود سلام كرد آن حضرت را بحضور امام عسكرى عليهما السّلام آوردم، ناگاه ديدم پرده‌اى ما بين من و امام زمان ٧ پيدا شد و من آن بزرگوار را نديدم، به امام عسكرى گفتم: پس مولاى من چه شد؟ فرمود: كسى او را برد كه از تو و ما به او اولى و سزاوارتر بود.

وقتى كه روز هفتم شد من نزد امام عسكرى آمدم، سلام كردم و نشستم، امام عسكرى فرمود: فرزند مرا بياور! من امام زمان ٧ را كه لباس زردى در بر داشت بحضور امام عسكرى آوردم، امام عسكرى همان اعمالى را كه قبلا انجام داده بود نيز انجام داد، زبان خود را در دهان امام زمان نهاد و بفرزند خود فرمود: اى پسرك عزيز من صحبت كن! آن بزرگوار گفت: اشهد ان لا اله الا اللّه، صلوات و درود بحضرت محمّد و أمير المؤمنين و جميع امامها عليهم السّلام فرستاد بعد از آن در حضور پدر خود ايستاد و اين آيه را تلاوت كرد: