ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٤٦٠ - احكام شمشيرها

شما شخص او را نخواهيد ديد، براى شما حلال نيست كه نام او را ببريد، گفتم: پس چگونه آن حضرت را ذكر كنيم؟ فرمود: بگوئيد:

حجّت آل محمّد ٦.

٨- از ابو بكر فهفكى روايت شده كه گفت: من به امام على- النقى ٧ نامه‌اى نوشتم و چند مسأله از آن حضرت پرسش كردم، وقتى كه نامه را فرستادم با خود گفتم: كاش نوشته بودم كه خليفه بعد از آن حضرت چه كسى است. نامه‌اى كه من نوشتم بعد از فوت فرزندش محمّد بود. امام على النقى ٧ جواب پرسشهاى مرا نوشت، نوشت كه تو قصد كردى از خليفه بعد از من پرسش كنى، فرزندم حسن كه بزرگترين فرزندان من است و از لحاظ عقيده محكمترين آل محمّد ٦ است بعد از من خليفه من خواهد بود، احكام و مقام امامت به او منتهى خواهد شد، هر چه ميخواهى از او پرسش كن، او بكليه نيازمنديهاى خود عالم است، و الحمد للّه.

٩- از على بن عمر نوفلى روايت شده كه گفت: من در صحن خانه در حضور امام على النقى ٧ بودم، محمّد (كه يكى از فرزندان آن حضرت بود) از آنجا عبور كرد، من گفتم: فدايت شوم (بعد از شما) اين فرزند شما امام و صاحب ما خواهد بود؟ فرمود: نه، امام شما امام حسن عسكرى است.

١٠- از شاهويه بن عبد اللّه جلاب‌[١] روايت شده كه گفت: من دليلهاى زيادى راجع به امامت محمد فرزند امام على النقى ٧ از

[١] جلاب بضم جيم يعنى گلاب و بفتح جيم يعنى آن كسى كه اسب را براى فروش ميكشد- فرهنگ جامع.