ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٤٣٠ - حقوق خويشاوندان

امام على النقى بشدت گريه كرد، ابو زكريا از سبب گريه آن بزرگوار پرسش كرد؟ ولى جواب نفرمود، بلند شد در حال گريه وارد خانه شد، صداى گريه و صيحه از خانه آن حضرت بلند شد؛ بعد از آنكه خارج شد ما از سبب گريه‌اش سؤال كرديم؟ فرمود: پدرم از دنيا رحلت كرده.

ما گفتيم: شما از كجا ميدانى؟ فرمود: از طرف خدا ضعف و سستى دچار من شد كه بوسيله آن درك كردم پدرم از دنيا رفته. راوى گويد: ما تاريخ آن وقت را يادداشت كرديم، موقعى كه خبر وفات امام جواد آمد و ما با آن يادداشت تطبيق نموديم ديديم كه مطابق است با همان ساعتى كه امام على النقى خبر داد.

٦- از هارون بن فضل روايت شده كه گفت: در آن روزى كه امام جواد ٧ از دنيا رفت شنيدم كه امام على النقى اين آيه را تلاوت ميفرمود: إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ‌، (پدرم) امام جواد از دنيا رحلت كرد. از آن حضرت پرسيدند كه شما از كجا ميدانى؟ فرمود:

ضعف و سستى دچار من شد كه سابقه آن را نداشتم.

٧- حسن بن على وشا از مادر محمّد غلام امام رضا روايت كرده كه گفت: امام على النقى ٧ درحالى‌كه ترسان بود آمد و در كنار عمه پدر خود نشست، عمه پدرش بآن حضرت گفت: چرا اينطور ناراحتى؟

فرمود: پدرم از دنيا رفته! او در جواب گفت: اين خبر را بما مده، فرمود: بخدا قسم همينطور است كه ميگويم. ما آن وقت و آن روز را يادداشت كرديم، وقتى كه خبر وفات امام جواد آمد ديديم همانطور است كه آن حضرت فرموده بود.