ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٤٢٧ - حقوق خويشاوندان

١٠- على بن محمد عليهما السّلام‌

١- بعد از امام محمّد تقى ٧ فرزند بزرگوارش امام على النقى در سرّمن‌رأى جانشين پدر خود گرديد. از محمّد بن فرج و غير او روايت شده كه گفت: امام جواد ٧ مرا خواست، فرمود: قافله‌اى آمده كه در بين آن يك نفر برده‌فروش است‌[١] آن برده‌فروش بندگان زرخريدى دارد. امام جواد كيسه پولى بمن داد كه (٦٠) دينار در آن بود، نشانى صورت و لباس آن كنيز را بمن داد، مرا مأمور كرد كه او را خريدارى نمايم.

من رفتم آن كنيز را بقيمتى كه برده‌فروش گفت خريدم، قيمت آن كنيز همان مبلغى بود كه امام ٧ بمن داده بود، آن كنيز مادر حضرت امام على النقى ٧ بود، نام آن بى‌بى: جمانه يا سمانه بود، آن بى‌بى نزد زنى بود كه او را بزرگ كرده و پرورش داده بود و برده‌فروش او را خريده بود، دست برده‌فروش به آن بى‌بى نرسيد تا او را به همان حال فروخت، اين موضوع را خود آن بى‌بى نقل كرده.

[١] برده‌فروش كسى است كه غلام و كنيز زرخريد ميخرد.