ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٣٢٢ - سخنان كوتاه آن حضرت در باب اين معانى(حكمت، موعظه، تشويق و تهديد)
[مناظره محمد بن حنفية با على بن الحسين ٨]
در آن وقت بود كه عموى زين العابدين كه محمّد بن حنفيه (پسر امير المؤمنين ٧) باشد درباره امر امامت با آن حضرت بنزاع پرداخت و ادّعا كرد كه امر امامت بعد از برادرش امام حسين ٧ براى او خواهد بود، به چند آيه از قرآن و آيه (اولو الارحام كه در صفحه (٣١٣) اين كتاب نوشته شده) با على بن الحسين عليهما السّلام مناظره كرد و گفت: آيه سابق الذكر بعد از امام حسين ٧ براى من و فرزندانم نازل شده «فلم يثنه ذلك عن منزلته».
امام زين العابدين ٧ به محمّد بن حنفيه فرمود: براى محاكمه نزد حجر الاسود (سنگ سياهى كه در كعبه است) ميرويم!.
عرض كرد: چگونه مرا براى محاكمه نزد سنگى ميبرى كه نه ميشنود و نه جواب ميگويد و چگونه ميشود كه آن مكان از مردم خالى و خلوت گردد؟ آن حضرت فرمود: خدا آن را درباره حكومت در بين ما آگاه و ناطق خواهد كرد.
محمّد بن حنفيه با تعجب با حضرت زين العابدين ٧ حركت كرد تا نزد حجر الاسود آمدند، على بن الحسين فرمود: اى عمو تو با حجر الاسود تكلم كن! محمّد بن حنفيه مقابل حجر الاسود آمد و با آن سنگ تكلم كرد؛ ولى آن سنگ از صحبت كردن با او خوددارى كرد و جوابى به او نداد.
آنگاه على بن الحسين عليهما السّلام جلو رفت، دست پاكيزه و مبارك خود را بر حجر الاسود نهاد و گفت: بار خدايا! من تو را بحق اسم تو كه در سرادق بزرگ نوشته شده قسم ميدهم كه اين سنگ را گويا