ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٣٠٨ - وصيت آن حضرت هنگام وفات به امام مجتبى

را قبول نمائيم؟! خدا و رسول و مؤمنين و عقلهاى پاك و پاكيزه پذيرفتن اين امر را براى من قبول نخواهند كرد، ما قتلگاه‌ها را بر فرمانبردارى ناكسان مقدّم ميداريم، من و اين گروه با كمى عدد و زيادى دشمن با سر زانو راه ميرويم (و جنگ ميكنيم)، آنگاه امام حسين ٧ اين اشعار را سرود:

.

بعد از آن ياران خود را دستور جنگ داد. عمر بن سعد وقّاص لعنه اللّه گفت: يا ابا عبد اللّه چرا سر بحكم عبيد اللّه فرود نميآورى؟

______________________________
* از ساير مردم شديدتر خواهد بود بنابراين ميتوان گفت: يكى از جهاتى كه بر اجر امام حسين افزوده است تحمل آن مصيبتهاى بى‌نظيرى است كه در روز عاشورا ديد.

اما جواب از سؤال چهارم: اولا علامه مجلسى در بحار گويد:

مشهور بين علماء آنست كه امام زين العابدين آن سر مقدس را بكربلا آورد و با بدن مطهر آن حضرت بخاك سپرد. ثانيا نيز در بحار ميگويد: سر مبارك امام حسين در نجف اشرف است. ثالثا در كتاب الحج جواهر الكلام از مفضل بن عمر روايت كرده كه حضرت صادق ٧ در مسجد حنانه در پشت كوفه نماز خواند و فرمود: اينجا جاى سر مبارك امام حسين است.

رابعا: در بعضى از اخبار است كه يزيد پليد سر مقدس امام حسين را در مدينه فرستاد و در بقيع نزد مادرش زهراء دفن گرديد. خامسا: اينكه در بعضى از كتابها نقل شده كه سر مبارك آن حضرت در دمشق در قبرستان مسلمانان دفن شده است. سادسا: از جماعتى از اهل مصر نقل شده كه سر مطهر امام حسين*