ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٢٧٧ - قسمتى از گفتار آن حضرت در پارسائى، و نكوهش از دنيا و گذرا بودنش

دهكده از زيادى ماليات و خراج بآن حضرت شكايت كردند و گفتند:

اين ماليات بر خلاف ساير شهرهاى عراق است، على ٧ بزبان نبطيّه بآنان فرمود: و غرار و طاهر اغررنا يعنى چه بسا الاغ كوچكى كه از الاغ بزرگ بهتر باشد. چون آنان با على ٧ بزبان نبطى تكلم كردند آن حضرت نيز با آنان بزبان خودشان تكلّم كرد.

آنگاه امير المؤمنين بآنان فرمود: شما هم ميوه‌جات خود را دو برابر قيمت بشهرهاى ديگر ميفروشيد.

١١- روايت شده: موقعى كه على بن أبي طالب ٧ مى‌نشست و مردى در حضورش حاضر ميشد ميفرمود: بنشين، مستعد باش، نفس خود را آماده كن زيرا تو در فلان روز و فلان سال خواهى مرد و سبب مرض تو فلان چيز خواهد بود.

١٢- از حارث همدانى روايت شده كه گفت: ما با على بن أبي طالب ٧ خارج شديم تا اينكه بعاقول رسيديم، ناگاه تنه درختى را ديديم كه پوست آن افتاده بود و چوب آن باقى بود. امير المؤمنين با دست خود بآن درخت زد و فرمود: به اذن خدا سبز شو و ميوه بيار! ناگاه آن درخت شاخه‌هاى خود را بحركت آورد، ميوه آن درخت گلابى بود پس ما از آن گلابى خورديم و با خود هم برديم.

١٣- روايت شده كه امير المؤمنين ٧ بعد از آنكه يكى از خطبه‌هاى خود خود را خواند و حمد و ثناى خداى را بجاى آورد فرمود: كسى از ما ميميرد ولى مرده نيست و آن كسى كه از ما ميماند بر شما حجّت خواهد بود.