ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٢٧٢ - گزيدهاى از نامه آن حضرت به مصريان پس از اعزام ابى بكر به آن سامان

پيدا نكرد مگر همان چهار نفرى كه به اطراف زمين متوارى شدند و نسل آنان رو بزيادى نهاد و خوارج تا روز قيامت از نسل آن چهار نفر است.

پس از آن على بن أبي طالب ٧ بسوى كوفه مراجعت كرد تا بجنگ معاويه برگردد، و امر آن حضرت آنطور شد كه روايت كرده‌اند.

[معجزاتى از علي ٧‌]

١- از صادق آل محمّد صلى اللّه عليه و آله روايت شده كه فرمود: اسم اعظم خدا (٧٣) حرف است، پانزده حرف آن بجميع انبياء عليهم السّلام عطا شده بود و تعداد (٧٢) حرف آن بحضرت محمّد بن عبد اللّه صلى اللّه عليه و آله عطا شد و آنچه كه برسول خدا عطا شده بود بعلى ٧ نيز عطا شده بود.

٢- روايت شده كه امير المؤمنين على ٧ بعد از آنكه حمد و ثناى خداى را بجا آورد فرمود: زبان پرندگان بما تعليم شده و از هر چيزى بما داده شده، حقّا كه اين همان مزيّت واضح و آشكار است.

٣- روايت شده كه بعضى از ياران على ٧ نزد آن حضرت آمد و گفت: يا امير المؤمنين، ما از زيادى آب فرات دچار مشقّت شده‌ايم.

على بن أبي طالب آمد تا وسط پل ايستاد، با عصاى خود ضربتى بفرات زد، آب فرات بقدر دو ذراع پائين رفت‌[١]، مرتبه دوم نيز ضربتى بفرات زد و آب فرات بقدر دو ذراع ديگر پائين رفت.

٤- روايت شده كه اصحاب پيغمبر خدا صلى اللّه عليه و آله در حضور آن حضرت آمده گفتند: يا رسول اللّه! خدا حضرت ابراهيم ٧ را دوست خود

[١] از آرنج دست بپائين را ذراع گويند- مترجم.