ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٢٧١ - گزيدهاى از نامه آن حضرت به مصريان پس از اعزام ابى بكر به آن سامان

پايان يافت- و الحمد للّه رب العالمين.

[جنگ صفين‌]

آنگاه معاوية بن ابو سفيان كه رئيس قاسطين بود بر على بن أبي طالب خروج كرد، امير المؤمنين ٧ در مقابل معاويه نهضت فرمود و او را يادآور نعمتهاى خدا كرد، ولى معاويه قبول نكرد مگر ستمكارى و دشمنى را، على ٧ با معاويه جنگ كرد و عده زيادى از ياران معاويه را بقتل رسانيد.

وقتى معاويه ديد كه امير المؤمنين ٧ خشم خود را فرو برد (درباره جنگ با على) با عمرو بن عاص مشورت كرد؟! عمرو بن عاص مكر و حيله نموده به معاويه اشاره كرد كه قرآنها را در مقابل على ٧ بلند نمايند، پس معاويه قرآن‌ها را بالاى نيزه‌ها زده در مقابل على بن أبي طالب بلند كرد، على ٧ فرمود: اين عمل مكر و حيله است و كلمه حق‌نمائى است كه بوسيله آن باطل اراده شده است.

پس از آن جريان آنان همانطور شد كه مورّخين روايت كرده‌اند. امير المؤمنين على ٧ قرآن را حاكم قرار داد و بقضاوت غير قرآن راضى نشد، ولى ابو موسى اشعرى با وصيّت و امر على ٧ مخالفت كرد و با عمرو بن عاص آن عملى را كردند كه كردند.

[جنگ نهروان‌]

على ٧ مراجعت كرد تا خود را مستعد و آماده كند و بجنگ معاويه و ياران او برگردد ولى اهل عراق با ياران او مخالفت كردند و مارقين- كه از دين خارج شده بودند، نظير تيرى كه از كمان خارج گردد- بر على ٧ خروج كردند، آن حضرت در نهروان با آنان جنگ كرد، تعداد (٤٠٠٠) نفر از آنان را كشت، كسى از آنان نجات‌