ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٢٦٧ - توصيههاى آن جناب به كميل در جملههائى كوتاه

بزرگوار بلند شد و در ميان مردم بخواندن خطبه شروع كرد و- پس از حمد و ثناى خدا و يادآور كردن مردم را بنعمتهاى خدا- فرمود:

ايّها النّاس! اوّل زن ستمكارى كه در روى زمين كشته شد عناق دختر حضرت آدم بود، خدا بيست انگشت براى او خلق كرده بود كه هر انگشتى را دو ناخن بلند نظير داس آهنين بود، مكان نشستن او يك جريب از زمين بود.

عناق مدّت (٨٠) سال در زمين ظلم و ستم كرد، وقتى كه خدا اراده كرد او را هلاك نمايد شيرى نظير فيل و گرگى نظير الاغ بزرگ و كركسى نظير شتر خلق كرد و آنها را بر عناق مسلّط كرد تا او را پاره كردند و خوردند. بعد از آن خدا مردمان ستمكار را در زمان خودشان ريشه‌كن نمود، فرعون و هامان را هلاك كرد، قارون را بزمين فرو برد، عثمان كشته شد و مرا حقّى بود كه كسى آن را ربود كه من او را امين نميدانستم، او را در حق خود شريك نكرده بودم، پس غاصب حق در كنار گودالى از آتش خواهد بود و كسى او را نجات نخواهد داد مگر پيغمبر مرسل كه او بدستش توبه كند و بعد از حضرت محمّد صلى اللّه عليه و آله هم پيغمبر نخواهد آمد.

آنگاه فرمود: أيّها النّاس! اين دنيا دار حق و باطل است و براى هر يك از حق و باطل هم اهلى خواهد بود، اگر باطل غلبه كند از قديم الايّام بوده و اگر حق قليل و صاحبش ضعيف شود برگشت نخواهد داشت، چنانچه امر شما بشما مسترد شود با سعادت خواهيد بود ولى من ميترسم كه شما سستى كنيد، من اگر بخواهم بگويم‌