ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٢٥٠ - خطبه ديگر در بيان اركان و شعب ايمان و اركان و شعب كفر

برسول خدا انداخت و گفت: بخدا قسم كه اين كودك جوانمردى ميشود پدران او بزرگوارند، عموهاى او عهده‌دار مخارج او خواهند شد، ابر بر سر او سايه مى‌افكند، تاريكيها بوسيله صورت او جلا پيدا ميكنند كسى كه كفيل او شود هدايت خواهد شد، كسى كه او را شير دهد با سعادت مى‌شود، او براى مردم مورد اعتماد خواهد بود، ذكر و نام او تا به ابد باقى ميماند.

پس آن دانشمند يهودى جريان كفالت كردن ابو طالب را از حضرت محمد صلى اللّه عليه و آله ذكر كرد، صفات و خاتمه امر و عاقبت پيغمبر را شماره كرد، گفت: زنى از شما متكفل اين كودك مى‌شود كه منظورش از اين عمل زيادى عدد (فرزند) است و اين كودك مبارك و پسنديده بزودى براى آن زن بهترين فرزند خواهد بود. فاطمه بنت اسد گويد: بآن دانشمند يهودى گفتم: حقا صفاتى را كه تا اينجا بيان كردى درست بود و حق را در موقع شرح دادن خوب شرح دادى، من آن زنى هستم كه كفيل آن كودك ميباشم من زوجه عموى او كه به او اميد و آرزو دارد هستم.

آن دانشمند يهودى بفاطمه بنت اسد گفت: اگر راست بگوئى بهمين زودى پسرى ميزائى كه چهارمين فرزند تو خواهد بود، آن فرزند: شجاع، مهتر، دانشمند، امام، مطاع (كسى كه از او اطاعت كنند) بزرگ همت و جوانمرد، ركن دين خود خواهد بود، براى خداى خود نماز ميخواند و روزه ميگيرد. نادان، با شتاب، ستمكار و جوركننده نيست.

نام او على خواهد بود كه سه حرف است، آن على در تمام امور