ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٢٢٢ - فرمان امير المؤمنين على(ع) به مالك اشتر هنگامى كه او را به حكومت مصر و توابع آن گماشت

عَنْهُ فَانْتَهُوا[١] نيز درباره آن بزرگوار فرمود: وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى‌ إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى‌[٢] نيز راجع به پيغمبر خود توصيه كرد و فرمود: مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ‌[٣].

[انبيائى كه اسم اعظم خدا را مى‌دانستند]

آنگاه خداى رؤف پيغمبر بزرگ اسلام را طورى وصف كرد كه احدى از پيمبران و جميع خلق خود را آنطور وصف نكرد و بآن حضرت فرمود: وَ إِنَّكَ لَعَلى‌ خُلُقٍ عَظِيمٍ‌[٤].

روايت شده كه اسم اعظم خداى عزيز (٧٣) حرف است، بآصف بن برخيا يك حرف از اسم اعظم خدا عطا شده بود كه آن عمل را در باره تخت بلقيس انجام داد. بحضرت عيسى دو حرف از اسم اعظم خدا عطا شده بود كه بوسيله آن دو حرف اعمالى را انجام داد كه خدا (در قرآن) خبر داده است. بحضرت موسى ٧ چهار حرف از اسم اعظم خدا عطا شده بود. بحضرت ابراهيم ٧ هشت حرف از اسم اعظم خدا عطا شده بود. بحضرت نوح ٧ پانزده حرف از اسم اعظم خدا عطا شده بود.

خداى رؤف (٧٢) حرف از اسم اعظم خود را بحضرت محمّد بن‌

[١] سوره حشر، آيه( ٧) يعنى آنچه را كه پيغمبر٦ بشما داد بگيريد و آنچه را كه شما را از آن نهى كرد از انجام آن خوددارى كنيد.

[٢] سوره نجم، آيه( ٣) يعنى پيغمبر٦ از روى هوا و هوس سخن نميگويد، سخن پيغمبر غير از وحى منزل نخواهد بود.

[٣] سوره نساء، آيه( ٨٢) يعنى كسى كه رسول خدا را اطاعت كند حقا كه خدا را اطاعت كرده- مترجم.

[٤] سوره قلم، آيه( ٤)، يعنى تو بر طريقه خلق بزرگ و عظيم هستى- مترجم.