ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٢١٤ - فرمان امير المؤمنين على(ع) به مالك اشتر هنگامى كه او را به حكومت مصر و توابع آن گماشت

خويشان پيغمبر صلى اللّه عليه و آله ايمان آوردند كه اول آنان جعفر بن ابى طالب و حمزة بن عبد المطلب عليهما السّلام بودند.

[هم قسم شدن كفار قريش‌]

بعد از آن قبيله قريش در خانه ابو سفيان كه صخر بن حرب باشد براى تدبير و چاره‌جوئى مشورت و اجتماع كردند، آن خانه را بدين جهت دار الندوه گفتند. نامه‌اى بخط معاويه كه جوان نورسى بود نوشتند، قسم‌هاى كفرآميزى خوردند، در آن نامه نوشتند و قسم خوردند كه با بنى هاشم هم كلام نشوند، با آنان خريدوفروش نكنند تا آنها حضرت محمّد صلى اللّه عليه و آله را با آنان تسليم نمايند كه آن حضرت را بكشند.

كفار قريش قبيله بنى هاشم را از خانه‌هايشان خارج كردند تا اينكه در شعب أبي طالب ٧ وارد شدند و پاسبانهائى را بر آنان گماشتند، بنى هاشم در مدت سه سال با اين زجر و شكنجه در آنجا بسر بردند. پس از آن خداى توانا ارضه را (براى خوردن) آن نامه فرستاد. حديث ارضه و جريان آن همان است كه راويها (در جاى خود) روايت كرده‌اند.

قسمتى از معجزات رسول معظم اسلام صلى اللّه عليه و آله كه عقل‌ها را دچار شگفت ميكند عبارتند از: امر سنگريزه، شق القمر، دعوت كردن درخت، تكلم وحش و حيوانات و پرندگان (با آن حضرت)، خبر دادن آن بزرگوار از آنچه كه مردم در خانه‌هاى خود ميخوردند و ذخيره مينمودند، جوشيدن آب از ما بين انگشتهايش، و غير ذلك از معجزات آن وجود مقدّس كه روايت شده است.

خداى حكيم قرآن را دفعتا در يكى از شبهاى ماه مبارك رمضان نازل كرد، آنگاه برسول عزيز خود وحى كرد كه درباره قرآن قبل‌