ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٢٠٢ - فرمان امير المؤمنين على(ع) به مالك اشتر هنگامى كه او را به حكومت مصر و توابع آن گماشت

را در حالى آورد كه در ميان جامه سفيدى بود كه از شير سفيدتر بود در زير آن حضرت ابريشم سبزى بود، آن بزرگوار سه كليد از مرواريد برگرفته بود، گوينده‌اى ميگفت: حضرت محمّد صلى اللّه عليه و آله كليدهاى بهشت كليدهاى نصرت، كليدهاى نبوّت و كليدهاى باد را برگرفته است.

بعد از آن ابر ديگرى آمد كه از ابر قبلى نورانى‌تر بود، من شنيدم كه منادى ندا ميكرد: حضرت محمّد صلى اللّه عليه و آله را در مشرق و مغرب طواف دهيد، آن بزرگوار را بر روحانى، انس، جن، پرنده و درنده عرضه كنيد، او را صفاء آدم، حياء نوح، دوستى ابراهيم، زبان صدق اسماعيل، جمال يوسف، بشارت يعقوب، صوت داود، صبر ايوب، زهد يحيى و كرم عيسى عليهم السّلام عطا كنيد.

آنگاه او را آوردند درحالى‌كه يك قطعه ابريشم سبزى كه پيچيده شده بود در دست داشت، گوينده‌اى ميگفت: محمّد صلى اللّه عليه و آله دنيا را گرفته و چيزى باقى نمانده مگر اينكه در قبضه آن حضرت داخل گرديده. بعدا سه نفر كه گوئى: آفتاب از صورتشان طلوع كرده بود نزد من آمدند، در دست يكى از آنان ابريقى از نقره بود كه بوى آن چون بوى مشگ بود.

در دست دومى آنان طشتى از زمرد سبز بود كه داراى چهار گوشه بود و در هر گوشه آن مرواريد سفيدى وجود داشت، آن شخص دومى (بفرزند من) ميگفت: اين دنيا است، اى حبيب خدا آن را برگير، پيغمبر صلى اللّه عليه و آله وسط آن را بر گرفت، گوينده‌اى گفت: محمّد صلى اللّه عليه و آله كعبه را بر گرفت.

در دست نفر سومى يك قطعه ابريشم سفيد پيچيده شده را ديدم‌