ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٢٠ - سفارشهاى پيامبر

عليهما السّلام در غرى (يعنى نجف اشرف) مى‌باشد و تابوت امير المؤمنين على ٧ بالاى تابوت آنها در يك موضع قرار دارد.

عمر آدم ٧ هزار سال بود ولى چون (در عالم ذرّ) هفتاد سال از عمر خود را به داوود ٧ بخشيده بود بعد از آن عمر آن حضرت (٩٣٠) سال شد، كنيه آدم ٧ چنانكه از حضرت صادق ٧ روايت شده ابو محمّد بود.

روايت شده: چون آن روزى كه خدا خبر داد حضرت آدم در آن وفات ميكند فرا رسيد آن حضرت مهيّاى موت شد و بمرگ يقين پيدا كرد، آنگاه ملك الموت ٧ نزد آن حضرت آمد، آدم ٧ بعزرائيل گفت: آن قدر مهلتم بده كه شهادت بگويم و خداى خود را بجهت نعمتهائى كه بمن داده قبل از آنكه قبض روحم كنى ثنا بگويم ملك الموت گفت: شهادت و ثناى خداى را بگو.

آدم ٧ گفت: أشهد ان لا اله الا الله وحده لا شريك له و شهادت ميدهم كه من بنده خدا و در زمين خليفه او هستم. مرا به احسان خود ايجاد و به يد (قدرت) خود خلق كرد و كسى را جز من بدست خود خلق نفرمود، از روح خود در بدن من دميد و صورت مرا جميل و نيكو قرار داد و قبل از من احدى را نظير خلقت من خلق نكرد، آنگاه ملائكه خود را براى من بسجده در آورد و اسامى كليّه اشياء را بمن تعليم فرمود.

آنگاه مرا در بهشت خود سكنا داد آن بهشتى كه آن را خانه ثابت و منزلگاه شيطان قرار نداده بود، مرا خلق كرد تا در زمين ساكن باشم آن خدائى كه اراده تقدير و تدبير كرد و كليّه مقدّرات‌