ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ١٠

تعالى حضرت آدم را از آن گل خلق فرمود. امام ٧ فرمود: كسى كه از اصحاب يمين باشد از اصحاب شمال نخواهد شد و كسى كه از اصحاب شمال باشد از اصحاب يمين نخواهد شد.

حضرت صادق ٧ بآن شخص شيعه كه حديث آن حضرت را گوش ميكرد فرمود: آن مقدار جلفى و غضب كه در وجود ياران خود مى‌بينى از اصحاب شمال بآنها دچار شده و آن اندازه وقار و خوش سيمائى كه از دشمنان خود مشاهده ميكنى از اصحاب يمين بآنها نصيب گرديده است.

روايت شده‌[١] كه خداى عزّ و جلّ در روز ازل از بندگان خود راجع بتوحيد و انبياء و امامت اقرار گرفت و معرفت در دلهاى آنها جاى گزين شد و آن را فراموش كردند ولى بعدا متذكر خواهند شد، اگر نه اينطور بود كسى خالق و رازق خود را نمى‌شناخت.

رسول خدا صلى اللّه عليه و آله ميفرمايد:[٢] هر مولودى بر فطرت يعنى معرفت (بتوحيد و اسلام و نبوّت و امامت) متولّد ميشود و در روز قيامت ميگويند: ما از آن فطرت غفلت كرديم.

روايت شده‌[٣]: علت اينكه حضرت آدم ٧ آدم ناميده شد آنست كه آن حضرت از اديم زمين‌[٤] خلق شد (و آب طينت آن حضرت‌

[١] قسمتى از ذيل روايت در محاسن برقى است- مترجم.

[٢] اين روايت در اول جزء چهارم امالى سيد مرتضى مرقوم است. مترجم

[٣] علل الشرايع.

[٤] اديم چند معنى دارد كه از آن جمله: ظاهر زمين است- المنجد.

معانى الاخبار ميگويد: اديم زمين چهارم است- مترجم.