تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٤١٩ - سخنانى كوتاه از امام رضا

٢٥- وليمه عروسى از آداب [مستحبّه‌] محسوب مى‌شود.

٢٦- ايمان را چهار پايه و ركن است: ١- توكّل بر خدا، ٢- رضا بقضا و خواست خدا، ٣- و تسليم امر و فرمان خدا، ٤- و واگذارى امور به خدا. بنده صالح [مؤمن آل فرعون‌] گفت: «و من كار خود را بخدا وامى‌گذارم [كه خدا به بندگان بينا است‌]، پس خدا او را از بديها و سختيهاى آن نيرنگهائى كه ساختند نجات بخشيد».

٢٧- با فاميلت هر چند با جرعه آبى باشد پيوند كن، و برترين نوع صله رحم، اجتناب از آزردن و رنج دادن او است. و خداوند در قرآن فرموده: لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَ الْأَذى‌: «صدقه‌هاى خود را به منّت نهادن و رنجانيدن تباه مكنيد- بقره: ٢٦٤».

٢٨- بتحقيق از نشانه‌هاى فهم دين حلم است و علم، و خاموشى يكى از دربهاى حكمت است، بى‌ترديد خاموشى محبّت مى‌آورد و همو راهنماى بر هر خيرى است.

٢٩- شخصى كه در پى رزق و روزى رود تا خانواده‌اش را اداره نمايد اجر و پاداشش از رزمنده در جهاد بيشتر است.

٣٠- از او سؤال شد: چگونه شب را به روز رساندى؟ فرمود: در حالى كه عمرم كوتاه گشت، و كردارم ثبت و ضبط شد، آرى مرگ در گردن ما است، و دوزخ پيش روى ما، و نمى‌دانيم چه بر سر ما خواهد آمد! ٣١- هر كه فاقد پنج صفت است، اميدى به دنيا و آخرت او مبند: ١- عارى بودن او از ريشه و اصلى محكم، ٢- و طبعى كريم، ٣- و خوى و خلقى متين ٤- و نجابت نفس، ٥- و ترس و هراس از پروردگارش است.

٣٢- در روياروئى دو لشكر و سپاه؛ پيروزى و نصر از آن گروهى است كه با گذشت‌تر باشد.

٣٣- فرد با سخاوت از غذاى مردم مى‌خورد تا آنان نيز از خوراكش نخورند.

ولى فرد بخيل از غذايشان نمى‌خورد تا از خوراكش نخورند.

٣٤- ما خاندانى هستيم كه وعده‌هامان را- همان گونه كه پيامبر عهد كرد- وام شماريم [كه تخلّف ناپذير است‌].

٣٥- روزگارى بر مردم خواهد آمد كه نه دهم عافيت در كناره‌گيرى از مردم باشد، و يك دهم آن در خموشى و سكوت.