تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٨٩ - سخنانى كوتاه از امير مؤمنان

٣٠- هيچ كس به مزه ايمان دست نيابد، تا باور كند كه آنچه بدو رسيده امكان خطايش نبوده، و آنچه كه بدو نرسيده نبايد به او مى‌رسيده.

٤٠- هيچ مؤمنى به چيزى سخت‌تر از محروميّت از سه مطلب گرفتار نشده است، پرسيدند: آنها كدامند؟ فرمود: مواسات در مال خود، رعايت درستى و عدل و داد از جانب خود، و بسيارى ذكر خدا، امّا منظور من از ذكر خدا؛ گفتن «سبحان اللَّه و الحمد للَّه» نيست، بلكه بياد خدا بودن به هنگام روبرو شدن با حرام و حلال است.

٤١- كسى كه از دنيا بدان چه او را كافى است بسنده كند كمتر چيز آن كفايتش نمايد. و هر كس از دنيا بدان چه او را كفايت است قناعت نكند هيچ مقدار از آن او را بس نباشد.

٤٢- مرگ آرى ولى تن دادن به خوارى هرگز! صبر آرى ولى خود باختن و بيتابى هرگز! دنيا دو روز است، يك روز به سود تو است و روزى به زيانت، آن روز كه به سود تو است سرمست مشو، و زمانى كه به زيان تو بود غم مخور، كه به هر دوى آنها امتحان خواهى شد.

٤٣- احسان و نيكوكارى كن بر هر كس كه خواهى تا اسيرت گردد.

٤٤- فرد مؤمن نه چاپلوسى كند و نه حسد ورزد، جز در راه تحصيل علم.

٤٥- ستونهاى كفر چهار چيز است: ١- دلبستگى به دنيا، ٢- ترس از دست رفتن دنيا ٣- ناخرسندى [از تقديرات‌] ٤- و خشم.

٤٦- صبر و پايدارى كليد رسيدن است، و پيروزى سرانجام صابر، و هر حاجتمندى را زمانى است كه دست تقدير آن را به حركت آورد.

٤٧- زبان خود وزنى است كه «جهل» آن را سبك سازد و «عقل» آن را سنگين.

٤٨- هر كس كه انتقام را به عمل ناروا و ناحقّ طلب كند خداوند بحقّ طعم تلخ خوارى و پستى را به او بچشاند. به تحقيق كه خدا دشمن چيزى است كه ناپسند دارد.

٤٩- كسى كه طلب خير و راه‌يابى كند حيران نشود، و كسى كه مشورت كند پشيمان نگردد.

٥٠- آبادانى و عمران شهرها در پرتو وطن دوستى صورت يافته.