رعيّت عيب‌جوتر، البتّه در مردم كم و بيش زشتيهائى هست كه والى از ديگران به پوشاندن آنها سزاوارتر است. پس مبادا بكوشى كه پرده اسرار مسلمانان را بدرى و آبروى آنان را ببرى، و تا حدّ امكان زشتيها را پرده پوشى كن تا خداوند هم زشتيهاى تو را كه ميخواهى از چشم رعيّت پنهان بماند پرده پوشد. گره هر كينه را نسبت به مردم بگشاى و موجبات دشمنى با اين و آن را از خود دور ساز، عذرپذير باش، حدود را حتى الامكان با شبهه‌ها ردّ كن، و آنچه را به نظرت واضح نيست نديده بگير، و حرف سخن چين را زود باور مكن، و پند او را مپذير، چرا كه او هر چند خويشتن را ناصح و دلسوز نشان بدهد باز در لابلاى سخنش فتنه و فريب مى‌نهد.

در هيچ كارى با بخيل مشورت مكن كه تو را از احسان باز دارد، و از فقر و تهيدستى بترساند. و همچنين با ترسو، زيرا تو را ناتوان سازد، و نه با حريص و آزمند كه تو را به جمع مال از راه ستم تشويق نمايد. كه بخل و ترس و آز سرشتهاى پراكنده‌اى است كه بدگمانى به خداوند تمام آنها را گرد آورده كه به تمامى در سرشت اشرار فراهم آمده است. به يقين بدان كه بدترين وزيران تو، كسى است كه در گذشته وزير بدكاران بوده و در گناههاى آنان همدست بوده و به كارهاى آنان بر بندگان خدا سرپرستى داشته است. پس مبادا چنين كسان محرم راز تو شوند، و تو در مسئوليت خويش شريكشان سازى همان گونه كه شريك حكومت غير تو شدند و آنان را به تباهى و پرتگاه زشتى كشاندند. مبادا فريفته ظاهرسازى آنان شوى كه ايشان ياران گنه‌كاران و برادران ستمكارانند، و نيز مركز هر طمع و دغلكارى، و تو مى‌توانى بجاى آنان وزيران بهترى بدست آورى كه همان ادب را داشته و كاربر باشند، از آن افرادى كه تمام كارها را سنجيده و خوب و بد آنها را فهميده‌اند. بنا بر اين زحمت تو با بودن چنين وزيرى سبكتر، و يارى و كمك او به تو بهتر، و مهر و محبّتش بيشتر، و دوستيش با ديگرى كمتر است. هيچ ستمكارى را يارى نكرده و همدست گنه‌كارى نبوده، و نيز هيچ گونه سابقه و پيشينه‌اى در اجحاف به مسلمانان و تجاوز به هم پيمانان نداشته‌اند. اين گونه افراد را مخصوص انجمنهاى محرمانه‌ات ساز و از همكاران خود بشمار آر، پس بايد گزيده‌ترين آنان در نزدت گوياترينشان به سخن حقّ و محتاطترينشان به رعايت انصاف در حقّ‌