نفس خود را هنگام روياروئى با شهوات بكشد، زيرا كه نفس سركش؛ آدمى را به كارهاى بد و هرزه وامى‌دارد مگر پروردگار ترحّمى كند، كه خدايم آمرزنده و مهربان است. و اينكه به هنگام شك و شبهه به قرآن تكيه كند، زيرا كه در آن بيان هر چيزى هست، و نيز براى اهل ايمان مايه هدايت و رحمت است. و ديگر اينكه رضاى خدا را جستجو كند، و پيرامون خشم او نگردد، و بر نافرمانى او اصرار نورزد زيرا پناهى جز درگاه او نيست.

سپس اى مالك اين را بدان كه من تو را روانه كشورى نمودم كه پيش از اين دولتهائى در آن به عدل و داد و يا ظلم و ستم پرداخته‌اند، و همانا مردم به كارهاى تو همان گونه نظر كنند كه تو در باره امور واليان پيش از خودت مى‌نگرى، و همان را در باره‌ات گويند كه تو در باره آنان مى‌گوئى. و نيكان و افراد صالح را از آنچه كه خداوند بر زبان بندگانش جارى ميسازد ميتوان شناخت. پس بنا بر اين بايد محبوبترين ذخيره در پيش تو عمل صالح به ميانه روى در جمع مال و گذران امور مردمت باشد. پس جلوى خواسته‌هاى دلت را بگير و خويشتن را از آنچه برايت روا نيست باز دار، زيرا كه بخل‌ورزيدن به نفس در واقع بهترين شيوه داورى است در آنچه نفس دوست دارد يا ناخوش مى‌انگارد. و قلبت را به مهر ملّت بياميز، و با لطف و محبّت به آنان احسان كن. و مبادا با آنان همچون حيوان شكارى كه براى خوردنشان دنبال فرصت مى‌گردند باشى! چرا كه مردمان دو دسته‌اند: يا برادر دينى تو بشمار مى‌روند و يا در آفرينش با تو همانند مى‌باشند. خطائى كه از آنان روى مى‌دهد، و يا- دانسته و ندانسته- كار زشتى از آنان سر مى‌زند، بايد كه آنان را ببخشى و از گناهشان درگذرى؛ همان گونه كه دوست دارى خدا تو را ببخشد و از گناهانت بگذرد. چون هر چه باشد تو بالاتر از آنانى، و والى امر از تو بالاتر، و خدا از آنكه تو را به ولايت و فرماندارى گماشت بالاتر است. براى اينكه قرآن را به تو آموخته، و از سنّتهاى پيامبرش بينايت ساخته است. بر تو باد به رعايت دستورات اين عهدنامه كه برايت نگاشتم. مبادا كه با ستم و زورگوئى به جنگ خدا بروى، و با آئين پاك او مخالفت‌ورزى. زيرا نه تاب خشم و كيفرش را دارى و نه مى‌توانى از آمرزش و بخشودنش بى‌نياز شوى. و اين مطلب را به خاطر بسپار كه هيچ گاه از گذشت و بخششى كه نموده‌اى پشيمان مباشى، و هيچ گاه از كيفرى كه نموده‌اى به خود مبالى. و نيز هرگز نسبت به پيشامدى كه راه چاره دارد سرعت بخرج مده. و زنهار از اينكه بگوئى من داراى قدرتم و فرمان مى‌دهم و بايد