٤١- واى بر شما اى دنياپرستان، همچنان كه گندم را تميز و پاكيزه مى‌سازيد و آردش را خوب نرم مى‌كنيد تا طعمش را دريابيد و از خوردنش لذّت بريد، همچنان ايمان را پاك ساخته و تكميلش كنيد تا شيرينى آن را دريافته و از سرانجام آن سود ببريد.

٤٢- بحقّ برايتان مى‌گويم: اگر در شبى تاريك چراغى را بيابيد كه با سوخت روغن قطران [كه بوئى بد دارد] روشنى دهد، از نورش بهره مى‌بريد بى‌آنكه بوى بد آن مانع شما شود، همچنان سزاوار شما است كه حكمت را از هر كس كه در او بود برگيريد و بياموزيد، و عدم رغبت او در آن شما را منع نكند.

٤٣- واى بر شما اى دنيا پرستان، نه چون حكيمان درك مى‌كنيد، و نه چون خردمندان مى‌فهميد، و نه چون دانشمندان مى‌دانيد، و نه چون بندگان پرهيزگاريد، و نه چون آزادگان بزرگواريد، زود باشد كه دنيا شما را از ريشه بركند و وارونه ساخته و به بينى بر زمين زند، آنگاه گناهانتان موى پيش سر شما را برگيرد و علم از پشت سر شما را براند تا اينكه عريان و تك و تنها تسليم پادشاه جزا بخشتان سازد، تا شما را به كيفر بد و سزاى اعمال ناشايست و بدتان برساند.

٤٤- واى بر شما اى دنياپرستان، مگر در پرتو علم بر تمام موجودات سلطه نيافتيد، امّا آن را به دور افكنده و بدان عمل نكرديد؟ و روى بدنيا كرده و بهمان حكم مى‌رانيد، و فقط دنيا را در نظر گرفته و برگزيده و آباد مى‌سازيد، پس تا كى دنبال دنيائيد، [گويا] خدا را در شما هيچ نصيب و سهمى نيست! ٤٥- بحقّ برايتان مى‌گويم: به شرف آخرت جز با ترك آنچه دوست مى‌داريد نخواهيد رسيد، پس در توبه و بازگشت بحقّ تأخير مكنيد و آن را به فردا ميندازيد كه بى‌شكّ قبل از فردا روز و شبى باقى است، و قضاى الهى در هر دو آنها جارى است.

٤٦- بحقّ برايتان مى‌گويم: بى‌شكّ گناهان كوچك و ناچيز از دامهاى شيطان است كه آنها را در ديده شما ناچيز و اندك جلوه مى‌دهد تا اضافه شود و شما را احاطه كند.

٤٧- بحقّ برايتان مى‌گويم: براستى مدح دروغين و خودستائى در آئين و دين در رأس بديهاى معروف و مشهور است، و دوستى دنيا سر منشأ هر خطا است.

٤٨- بحقّ برايتان مى‌گويم: هيچ چيزى در دستيابى به شرف آخرت و امداد و