شرح اصول فقه - محمدى، على - الصفحة ٢١٢ - حديث دوم صحيحه ثانيه زراره
امام مىفرمايد: نمازت را اعاده كن و جامهات را بشوى.
٢. زراره مىپرسد: اگر اجمالا مىدانم كه قسمتى از لباسم متنجس شده، ولى هرچه تفحص كردم جاى آن را پيدا نكردم سپس با همان لباس وارد نماز شدم و پس از فراغت از نماز آن نجاست را يافتم وظيفه چيست؟ «فرض علم اجمالى».
امام مىفرمايد: باز هم جامهات را مىشويى و نمازت را اعاده مىكنى.
٣. زراره مىپرسد: اگرنه تفصيلا و نه اجمالا يقين به اصابت نجاست و خون ندارم ولى احتمال مىدهم كه لباسم آلوده به خون باشد به دنبال اين احتمال جامهام را وارسى مىكنم، ولى اثرى از نجاست نمىيابم سپس با همان جامه نماز مىخوانم و پس از نماز خون را در جامه مشاهده مىكنم وظيفهام چيست؟
امام مىفرمايد: جامهات را تطهير كن، ولى نمازت صحيح است و اعاده ندارد.
٤. زراره مىپرسد: چرا نمازم را اعاده نكنم؟
امام مىفرمايد: براى اينكه تو جلوتر يقين به طهارت داشتى و پس از آن شك يا ظن در طهارت پيدا كردى و ليس ينبغى لك ان تنقض اليقين بالشك ابدا.
٥. زراره مىپرسد: اگر يقين داشته باشم به اصابت خون، ولى آن نقطه مورد اصابت را پيدا نكنم وظيفهام چيست؟ آيا بايد جامهام را تطهير كنم يا خير؟
امام مىفرمايد: بايد آن ناحيهاى را كه به نظرت خون بدانجا اصابت كرده بشويى و تطهير كنى (حتى تكون على يقين من طهارتك).
٦. زراره مىپرسد: اگر ابتدا به ساكن شك نمودم كه آيا نجاستى به لباسم اصابت كرده يا خير آيا بر من واجب است كه جستجو و فحص كنم يا خير؟ (شبهه موضوعيه) حضرت مىفرمايد: شرعا تفحص واجب نيست، ولى اگر بخواهى مطمئن شوى و آن ترديد باطنى را برطرف كنى اشكالى نيست و كار خوبى است، ولى واجب نيست. (چون در شبهات موضوعيه تفحص لازم نيست)
٧. زراره مىپرسد: اگر خون را در حال نماز در لباسم ديدم چه كنم؟
امام مىفرمايد: اگر پيش از ورود در نماز شك كردى و سپس در اثناء نماز خون را ديدى بايد نماز را بشكنى و اعاده كنى، ولى اگر قبل از ورود به نماز شك نداشتى، بلكه