فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٩١ - هفتم - تعيين مدت انتفاع در چيزهايى كه بايد مدت آنها معلوم باشد

صورت اگر معلوم باشد كه آن زمان وسعت دارد و براى انجام كار مورد اجاره كافى است اجاره صحيح مى‌باشد؛ و چنانچه معلوم باشد آن زمان چنين وسعتى ندارد اجاره باطل مى‌باشد؛ و هرگاه هر دو احتمال در كار باشد، بنابر اقوى اجاره نيز باطل است.

٥٩- در اجاره بايد مدّت استفاده از مال مورد اجاره را معيّن نمايند؛ و اگر مدّت معلوم نباشد ولى عمل را معيّن كنند در فرضى كه زمان در غرض معاملى دخيل نباشد- مثلًا با خياط قرار بگذارند كه پيراهن معيّن را بطور مخصوصى بدوزد- نيز كافى است.

٦٠- اگر ابتداى مدّت اجاره را معيّن نكنند، ابتداء آن بعد از خواندن صيغه اجاره خواهد بود.

٦١- اگر خانه‌اى را مثلًا يكساله اجاره بدهند و ابتداء آن را يك ماه بعد از خواندن صيغه قرار بدهند اجاره صحيح است، هرچند هنگام خواندن صيغه خانه در اجاره ديگرى باشد.

٦٢- اگر خانه خود را اجاره بدهد به هر ماهى يك تومان و مستأجر بخواهد به همين قرار داد چند ماه درآن سكونت كند، يا اجاره بدهد تا يك ماه به يك تومان و اگر مستأجر زيادتر استيفاء منفعت كرد بحساب همين ماه، بنابر اقوى اجاره در هردو صورت باطل مى‌باشد چه مبدأ اجاره را معيّن كند يانه؛ بلى، بعنوان اذن در استيفاء منفعت به عوض يا بعنوان جعاله يا بعنوان اباحه به عوض اشكال ندارد.

٦٣- اگر كسى حيوان يا وسيله نقليّه ديگر را براى سفر كردن اجاره كند، بايد مسافت و زمان حركت- كه شب است يا روز- را معيّن نمايد؛ مگر اينكه عادتاً متعيّن باشند.

٦٤- اگر مثلًا اجاره دهنده خانه مدّت اجاره را معلوم نكند و بگويد هر وقت در خانه نشستى اجاره آن، ماهى ده تومان است اجاره صحيح نيست.

٦٥- اگر موجر به مستأجر بگويد خانه‌ام را ماهى ده تومان به تو اجاره دادم يا بگويد خانه‌ام را يك‌ماهه به ده تومان به تو اجاره دادم و بعد از آن هم هرقدر نشستى اجاره آن ماهى ده تومان است، در صورتى كه ابتداء مدّت اجاره را معيّن كنند يا ابتداء آن معلوم باشد، فقط اجاره ماه اول صحيح است.