فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٤٩ - ٣٤ - غناء

هر ابزار و آوازى پديد آورد، هرچند تفسير غناء به مجلس مركب از خوانندگى و نوازندگى و ...، خالى از قوت نيست.

١١٥- موسيقى مُطرِب كه با نوازندگى توسط آلات و ابزار انجام مى‌شود بخشى از غناء است، و تعليم و تعلّم آن و نيز اجرت گرفتن براى انجام آن جائز نمى‌باشد.

١١٦- استفاده از نوارهاى ترانه و موسيقى و نوارها و فيلمهاى مبتذل حرام است، و تكثير و خريد و فروش آنها جائز نيست.

١١٧- كرايه دادن بلندگو به گروههاى مطرب و موسيقى و كسب درآمد از اين راه حرام است.

١١٨- غناء خواندن و گوش دادن به غناء و آموزش و يادگيرى و شغل قرار دادن آن و تكسّب به واسطه آن حرام مى‌باشد.

١١٩- غناء در همه موارد حتى در تعزيه حضرت سيّد الشهداء عليه السلام و تلاوت قرآن و دعاء و قرائت نثر و امثال اينها نيز حرام مى‌باشد، بلكه در كارهاى عبادى عقاب بيشترى دارد.

١٢٠- از حكم حرمت غناء خواندن و گوش دادن به آن غنائى كه زنان در عروسى‌ها مى‌خوانند استثناء شده است، كه حرام نمى‌باشد، به شرط اينكه مردهاى نامحرم صداى آنان را نشنوند، و مشتمل بر باطل هم نباشد؛ و بنابر احتياط واجب بايد به مجلس عروسى اكتفاء شود و در مجالس جشن ديگر خوانده نشود.

١٢١- سرودهاى مهيّجى كه به هنگام جنگ براى برانگيختن احساسات رزمندگان و جنگجويان خوانده مى‌شوند اشكال ندارد، و همچنين سرود يا آهنگى كه مشتمل بر باطل نبوده و از نظر عرف غناء محسوب نمى‌شود و موجب تحريك شهوت و مناسب با مجالس فساد نيست اشكال ندارد، و خواندن و گوش دادن آن و ياد گرفتن و شغل قرار دادن آن هم جائز مى‌باشد.

١٢٢- اگر كسى شك كند كه سرود يا آهنگى عرفاً مناسب با مجالس فساد و از مصاديق كارهاى حرام است يا نه، لازم نيست از آن اجتناب نمايد؛ اگرچه احتياط به‌