فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٢٧ - دسته ششم - ضمان مستأجر

ببر و او پارچه را ببرد و كفايت نكند و همچنين اگر از او بپرسد اين پارچه براى پيراهن بس است يا نه و خياط بگويد: بلى، و صاحب پارچه بگويد آن را ببر و او ببرد و كفايت نكند خياط ضامن است.

٢٠١- اگر رنگرز قرار بگذارد كه مثلًا پارچه را با نيل رنگ كند، چنانچه با رنگ ديگرى رنگ نمايد حق ندارد چيزى بگيرد.

٢٠٢- اگر كسى كشتى يا حيوانى را براى حمل متاع اجاره كند و متاع در آن كم شود يا دزد ببرد صاحب كشتى يا حيوان ضامن نيست؛ مگر بر او شرط ضمان نموده باشد.

٢٠٣- اگر كسى حيوان يا وسيله نقليه ديگرى را اجاره كند و صاحبش معيّن نمايد كه چقدر بار بر آن بگذارد چنانچه آن را بيشتر از آن مقدار بار كند و آن وسيله نقليّه از بين برود يا معيوب شود ضامن است و نيز اگر مقدار بار را معيّن نكرده باشد و بيشتر از معمول بار كند و آن تلف شود يا معيوب گردد ضامن مى‌باشد و در هر صورت بايد بيشترين مقدار از اجرة المسمى و اجرة المثل را بدهد، زيرا عقد اجاره بر آن مقدار از بار واقع نشده؛ بلى، اگر اجاره بر وجه تقييد نبوده موجر بايد اجرة المسمى با ضميمه اجرة المثل زائد را بدهد و در فرضى كه اجاره بر وجه اشتراط و تقييد باشد و موجر با خيار تخلف شرط فسخ اجاره كند، مستأجر براى آن مقدارى كه استيفاء كرده بايد اجرة المثل بدهد.

٢٠٤- اگر كسى حيوانى كرايه كند براى سوارى يا باركشى تا جاى معيّنى ولى زياده بر آن حيوان را ببرد، ظاهر آن است كه اجرة المسمى مقدار قرارداد و اجرة المثل مقدار زائد را بايد بدهد.

٢٠٥- كسى كه براى حفظ كالايى اجير شود و در محافظت آن كوتاهى نكند و آن را دزد ببرد ضامن نيست؛ ولى اگر در نگهداريش كوتاهى كند هرچند خواب بر او غالب شود يا شرط ضمان بر او شده باشد، ضامن است و ظاهراً در اين صورت مستحق اجرت نيست؛ مگر اجير شده باشد كه آنجا بنشيند و غرض از آن محفوظ ماندن كالا باشد نه آنكه اجير بر محافظت باشد كه در اين صورت به مقدارى كه آنجا نشسته مستحق اجرت مى‌باشد.