تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ١٧٩ - سوره فصلت(٤١) آيات ١٠ تا ١٩
هود عليه السّلام تهديد ايشان نمود بنزول عذاب، ايشان از روى استكبار التفات باو نكردند و سخن او را كأن لم يكن انگاشته و بقوت و بجسامت و طول قامت خود مغرور شدند وَ قالُوا و گفتند يهود مَنْ أَشَدُّ مِنَّا كيست سختتر از ما قُوَّةً از روى توانايى و تن آورى، در خبر آمده كه قوت ايشان بمثابئى بود كه سنگ عظيم را از كوه بضرب دست بكندندى حاصل كه بجهت قوت و شوكت و جسامت خود مغرور شده از تهديد هود انديشه نكردند و گفتند كه چون هيچكس در اين عالم بقوت ما نميرسد پس بر دفع عذاب قادر خواهيم بود، حق سبحانه رد قول ايشان كرده ميفرمايد كه أَ وَ لَمْ يَرَوْا آيا ندانستند اين مغرور شدگان بتوانايى خود أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَهُمْ آن خدايى كه بيافريد ايشان را هُوَ أَشَدُّ مِنْهُمْ قُوَّةً او سختتر است از ايشان از روى قوة و توانايى و قدرت چه او قادر بالذاتست و توانا بر چيزى كه غير او را بر آن توانايى نيست پس قادر باشد بر انزال عذاب و اهلاك ايشان بآن وَ كانُوا و اين عطف است بر فَاسْتَكْبَرُوا يعنى تكبر نمودند قوم عاد بجهت قوة و قدرت خود و بودند از روى استكبار و عناد بِآياتِنا يَجْحَدُونَ كه بنشانهاى قدرت ما، يا بمعجزات جحود ميكردند و انكار مينمودند با وجود علم ايشان بحقيت آن و چون كفر و فسق ايشان باين وجه بود.
١٦- فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ پس فرستاديم بايشان رِيحاً صَرْصَراً بادى شديد الصوت كه بآواز مهيب او هلاك شدند يا بادى بغايت سرد كه بجهت شدت برودت ايشان را هلاك ساخت فِي أَيَّامٍ نَحِساتٍ در روزهاى شوم كه آن اول دهه آخر شوال بود از بامداد روز چهارشنبه تا آخر چهارشنبه ديگر كه هشت روز و هفت شب است كقوله تعالى سَبْعَ لَيالٍ وَ ثَمانِيَةَ أَيَّامٍ حُسُوماً در آثار وارد گشته كه نزول عذاب جميع مكذبه در روز چهارشنبه بود، و از ضحاك منقولست كه خداى تعالى اول از ايشان هفت سال باران باز گرفت و در اين مدت اصلا باد ساكن نشد، و بعد از آن باد را سخت گردانيد تا همه بآن مستأصل شدند، و از جابر بن عبد اللَّه انصارى روايت است كه چون خداى تعالى بقومى اراده خير نمايد بايشان باران دهد بى باد و اگر نه باد دهد بىباران چنان كه باصحاب عاد كرد حاصل كه در ايام مذكوره باد صرصر را فرستاديم لِنُذِيقَهُمْ تا بچشانيم ايشان را عَذابَ الْخِزْيِ عذابى رسوايى و خوارى فِي الْحَياةِ الدُّنْيا در زندگانى دنيا يعنى با وجود قوة و شكيمه ايشان همه را خوار و ذليل گردانيديم و مستأصل ساختيم، و بدانكه اضافه عذاب بخزى از قبيل اضافه موصوفست بصفت و در اين تقدير است كه العذاب الخزى يعنى عذابى كه رسوا سازنده و خوار كننده ايشان بود و مؤيد اينست قوله تعالى وَ لَعَذابُ الْآخِرَةِ أَخْزى و هر آينه عذاب آن سراى كه دوزخست رسوا سازندهتر و خوار كنندهتر است