و اين را سورة العزة نيز گويند و در مكه نزول اجلال يافته الا آيه‌ قُلْ يا عِبادِيَ‌ كه در مدينه نازل شده، و بعضى دو آيه ديگر كه بعد از آيه‌ قُلْ يا عِبادِيَ‌ واقع شده نيز مستثنى ميكنند و ميگويند كه اين هر سه آيه در شأن وحشى قاتل حمزه عليه السلام در مدينه نازل گشته.

و عدد آيه آن هفتاد و پنج است بعدد كوفى و هفتاد و سه است بعدد شامى و هفتاد و دو در غير اين هر دو، و اختلاف در هفت آيه است‌ فِي ما هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ‌ غير كوفى‌ مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ‌ در موضع دوم و مُخْلِصاً لَهُ دِينِي‌ و مِنْ هادٍ در موضع دوم‌ فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ‌ كوفى‌ فَبَشِّرْ عِبادِ عراقى و شامى و مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ مكى و شامى:

ابى بن كعب از حضرت رسالت صلى اللَّه عليه و آله و سلم روايت كند كه هر كه سورة الزمر بخواند حق سبحانه او را از رحمت خود نااميد نگرداند و ثواب خائفين و خاشعين در نامه اعمال او ثبت نمايد، و هارون بن خارجه از امام جعفر صادق عليه السّلام نقل كرده كه هر كه سورة الزمر قرائت نمايد حق سبحانه شرف دنيا و عقبى بوى عطا فرمايد و او را بر ساير مردمان غالب گرداند بر وجهى كه هر كه او را بيند هيبت و سطوت او بر دل او نشيند اگر چه مال عساكر نداشته باشد و بدن او را از آتش دوزخ حرام گرداند و هزار مدينه از براى او در بهشت بنا كند و در هر مدينه هزار قصر باشد و در هر قصرى صد حور با وجود اين همه چشمه تسنيم و سلسبيل و چشمه آب صافى و شراب لذيذ و دو باغ كه از كثرت سبزى بسياهى و حور مقصورات باو كرامت فرمايد.

و عايشه روايت كرده كه حضرت رسالت صلى اللَّه عليه و آله و سلم هر شب سوره بنى اسرائيل و سورة الزمر تلاوت فرمودى و مردمان را بر آن ترغيب نمودى.

و بدانكه چون حق سبحانه اختتام سوره (ص) بذكر قرآن نمود افتتاح اين سوره را نيز بذكر قرآن كرده فرمود كه:

١-

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ تَنْزِيلُ الْكِتابِ‌ فرو فرستادن قرآن بر محمّد صلى اللَّه عليه و آله و سلم‌ مِنَ اللَّهِ‌ از جانب خداى تعالى‌ الْعَزِيزِ كه غالبست بر خلايق در جميع احوال و متعالى از اشباه و امثال‌ الْحَكِيمِ‌ دانا در همه افعال و اقوال، ايراد اين دو صفت بجهت تحذير مردمانست از مخالفت قرآن و اعلام ايشان بآنكه او حافظ است از تغيير و تبديل آن: