آنست كه حق تعالى پيغمبر خود را ميفرمايد كه بر جفا و آزار قريش چون نوح عليه السّلام باش و در صبر و صدق مانند ابراهيم باش و در وثوق چون موسى باش و در خشوع چون داود و در زهد چون عيسى عليه السّلام‌ وَ لا تَسْتَعْجِلْ‌ و طلب شتاب‌زدگى مكن‌ لَهُمْ‌ براى كفار قريش بنزول عذاب و وقوع عقاب چه در وقتى كه حكمت و مصلحت مقتضى آن باشد بلا شبهه نازل خواهد شد كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ‌ گوئيا ايشان روزى كه ببينند ما يُوعَدُونَ‌ آنچه وعده داده ميشوند از عذاب يعنى بعد از مشاهده هول و وقوع قيامت و عذاب و عقوبت چنان پندارند كه:

لَمْ يَلْبَثُوا درنگ نكرده‌اند در دنيا إِلَّا ساعَةً مِنْ نَهارٍ مگر يك ساعت از روز و اگر چه عمر دراز در دنيا گذرانيده باشند يعنى طول لبث دنيا نسبت بعقوبت و هول قيامت بر ايشان كوتاه نمايد و قوله‌ بَلاغٌ‌ خبر مبتداى محذوفست يعنى آنچه گفته شد در اين سوره از مواعظ و يا اين قرآن يا آنچه در اوست تبليغ است از حضرت رسالت يا كفايت است نسبت بكافه بريه‌ فَهَلْ يُهْلَكُ‌ پس هلاك كرده نخواهد شد بعذاب در وقت نزول آن‌ إِلَّا الْقَوْمُ الْفاسِقُونَ‌ مگر گروه بيرون رفتگان از اتعاظ و اطاعت، سعيد بن جبير از عبد اللَّه عباس نقل كرده كه اگر وضع حمل زنى دشوار باشد اين كلمات را بنويسند (بسم اللَّه الرحمن الرحيم لا اله الا اللَّه الحليم الكريم سبحان اللَّه رب السموات السبع و رب العرش العظيم كانهم يوم يرون ما يوعدون لم يلبثوا الا ساعة من نهار بلاغ فهل يهلك الا القوم الفاسقون) و آن را بشويند و بخورد او دهند وضع حمل باو آسان شود باذن اللَّه تعالى.

سورة محمد صلى اللَّه عليه و آله و سلّم‌

و اين را سورة القتال نيز گويند، و نزول آن در مدينه بود الا آيه‌ وَ كَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ هِيَ أَشَدُّ قُوَّةً مِنْ قَرْيَتِكَ‌ تا آخر كه نزد ابن عباس و قتاده آنست كه در حينى كه آن حضرت اراده آن مينمود كه از مكه متوجه مدينه شود از روى تأسف و تحسر نظر بخانه كعبه ميكرد و رقت فرمود نزد اين حال اين آيه نازل شد.

و اين سوره چهل آيت است پيش بصرى، سى و هشت بعدد كوفى، سى و نه نزد غير ايشان و اختلاف در دو آيت است كه آن‌ أَوْزارَها است نزد غير كوفى و لِلشَّارِبِينَ‌ نزد بصرى.

و ابى بن كعب از سيد عالم صلى اللَّه عليه و آله و سلّم نقل كرده كه هر كه سورة محمّد را تلاوت كند بر خداى تعالى واجب شود كه از انهار جنت او را آب دهد، و ابو بصير رحمه اللَّه از امام جعفر صادق عليه السّلام نقل كرده هر مؤمنى كه اين سوره را بخواند هرگز در دين خود شك نكند و هميشه از شرك و كفر محفوظ