وَ أَهْلِيهِمْ‌ و در كسان خود يَوْمَ الْقِيامَةِ در روز رستخيز چه بسبب عبادت اوثان نفسهاى خود را مستحق دوزخ ساختند و بجهت اضلال اهالى خود و منع ايمان ايشان آنها را مستوجب آتش نيران گردانيدند، يا آنكه بجهت شرك و كفر از دولت ديدار خويشان خود كه بسمت ايمان متسم بودند محروم ماندند پس در روز قيامت نه اهل خود را بينند و نه نفسهاى خود را در آسايش و راحتى يابند، و گويند كه مراد باهالى حور العين‌اند كه نامزد ايشان شده باشند بر تقدير قبول ايمان، و بدانكه‌ يَوْمَ الْقِيامَةِ يا متعلق است به‌ خَسِرُوا بر تقدير اينكه قول مؤمنان باشد در دنيا نه در عقبى، يعنى گفتند مؤمنان كه كافران در نفس و اهل خود زيان كردند در روز قيامت، و يا متعلق به‌ قالَ‌ اگر قول ايشان در عقبى باشد و اين اصح قولين است، يعنى گويند مؤمنان در روز قيامت چون كفار را بدين صفت بينند كه كافران زيان كردند در نفس و اهل خود أَلا إِنَّ الظَّالِمِينَ‌ بدانيد بدرستى كه ستمكاران كه مشركانند فِي عَذابٍ مُقِيمٍ‌ در عذابى‌اند كه پيوسته و مقيم باشد و هرگز سمت انقطاع نپذيرد.

٤٦- وَ ما كانَ لَهُمْ‌ و نباشد مر كافران را مِنْ أَوْلِياءَ هيچ دوستان كه در دفع عذاب‌ يَنْصُرُونَهُمْ‌ يارى كنند ايشان را مِنْ دُونِ اللَّهِ‌ بجز از خداى يعنى غير از خدا هيچكس ديگر عذاب از ايشان باز نتواند داشت، و چون بسبب كفر و شرك هرگز خدا عذاب از ايشان رفع نخواهد نمود پس هميشه در عقبه عقاب و چنگال نكال گرفتار خواهند بود وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ‌ و هر كه را فرو گذارد خداى او را در ضلالت و خذلان بسبب جحود و عناد و يا هر كه خدا او را از راه بهشت بگرداند يا حكم بضلالت او كند فَما لَهُ مِنْ سَبِيلٍ‌ پس نيست مر او را راه رستگارى و چون مآل حال اهل ضلال عقاب و نكالست پس:

٤٧- اسْتَجِيبُوا لِرَبِّكُمْ‌ اجابت كنيد اى بندگان امر پروردگار خود را يعنى قبول امر او كنيد پس بوعده او معترف شده احكام او را متابعت كنيد مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ‌ پيش از آن كه بيايد يَوْمٌ لا مَرَدَّ لَهُ‌ روزى كه باز گردانيدن نيست مر آنان را مِنَ اللَّهِ‌ از نزد خداى يعنى خداى آن را رد نكند بلكه البته واقع شود، چه حق سبحانه بوقوع آن حكم كرده پس آمدن آن را چاره نباشد، مرا در روز قيامت است‌ ما لَكُمْ‌ نيست شما را مِنْ مَلْجَإٍ هيچ پناهى و گريزگاهى‌ يَوْمَئِذٍ در آن روز تا ملتجى بان شويد و از عذاب برهيد وَ ما لَكُمْ‌ و نيست شما را مِنْ نَكِيرٍ هيچ انكارى در آنچه كرده باشيد، يعنى منكر اعمال خود نتوانيد شد زيرا كه حفظه و كرام الكاتبين در صحيفه اعمال ايشان ثبت آن نموده باشند و اعضاء و جوارح شما نيز در آن گواهى خواهند داد پس چگونه انكار آن ممكن باشد، پس بجهت تسليه خاطر عاطر حضرت رسالت پناه صلى اللَّه عليه و آله و سلّم مى‌فرمايد:

٤٨- فَإِنْ أَعْرَضُوا پس اگر روى بگردانند مشركان از اجابت دعوت ايمان‌ فَما