تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٢٢٠ - سوره الشورى(٤٢) آيات ٢٠ تا ٢٩

ابن على بن زياد سرى بما اخبار كرد كه يحيى بن عبد الحميد حمانى از حسين اشقر بما نقل كرد كه قيس از اعمش و اعمش از سعيد بن جبير و او از ابن عباس روايت كرد كه در حينى كه اين آيه نازل شد گفتند يا رسول اللَّه اينجماعتى كه حق سبحانه ما را بمودت ايشان امر نموده كيستند فرمود كه على و فاطمه و حسن و حسين كه فرزندان ايشانند، و ديگر سيد ابو الحمد از ابو القاسم باسناد مذكور بما اخبار نموده و در كتاب شواهد التنزيل مرفوع بابى امامه باهلى كه حضرت رسول فرمود كه حق سبحانه انبياء را از اشجار مختلفه خلق نمود و من و على را از شجره واحد ايجاد فرمود من اصل آن شجره‌ام و على فرع آن و فاطمه شكوفه آن و حسن و حسين ميوه‌هاى آن و شيعيان ما اوراق آن، هر كه متمسك شود ببعضى از اغصان آن ناجى گردد و هر كه از آن منحرف گردد بهلاكت ابدى رسد و اگر بنده‌اى كه محبت ما را در نيافته باشد هزار سال ميان صفا و مروه عبادت كند پس هزار سال ديگر تا بمرتبه‌اى رسد كه از كثرت عبادت مانند مشك كهنه شود حق سبحانه او را سر- نگون در دوزخ اندازد آن گه اين آيه تلاوت كرد كه‌ قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‌ و نعم ما قيل: