حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١١٧ - ب - آداب ورود

امروز به تو پناه مى‌آورم. پس پناهم ده. و از تو پناه مى‌خواهم. پس پناهم ده.

و در گرفتارى، از تو يارى مى‌جويم. پس يارى‌ام كن. و از تو نصرت مى‌خواهم.

پس نصرتم ده. و بر تو تكيه مى‌كنم. پس كفايتم كن. و از تو ايمنى مى‌جويم.

پس ايمنم ساز. و از تو هدايت مى‌جويم. پس ره‌نمايى‌ام كن. و از تو رحمت مى‌خواهم. پس رحمتم كن. و از آنچه مى‌دانى، از تو آمرزش مى‌طلبم. پس مرا بيامرز. و از فضل گسترده‌ات روزى مى‌طلبم. پس روزى‌ام ده. و هيچ نيرو و توانى، جز از خداى والاى بزرگ نيست».

١٥١. صحيح البخارى- به نقل از عبد اللّه بن عمر-: پيامبر خدا، اسامة بن زيد، بلال و عثمان بن طلحه حَجَبى وارد كعبه شدند. پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در را بست و مدّتى در كعبه ماند. وقتى بلال بيرون آمد، پرسيدم: پيامبر چه كرد؟

گفت: يك ستون را سمت راست خود و ستونى را سمت چپ خود و سه ستون را پشت سر خود قرار داد- كعبه آن روز شش ستون داشت- و سپس نماز خواند.

١٥٢. سنن النسائى- به نقل از عطا-: اسامة بن زيد همراه پيامبر خدا وارد كعبه شد.

پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به بلال دستور داد كه در را ببندد. خانه كعبه آن روز، بر شش ستون استوار بود. پيامبر صلّى اللّه عليه و آله رفت تا ميان دو ستونى كه نزديك درِ كعبه است، نشست.

خدا را حمد و ثنا گفت و از او طلبيد و آمرزش خواست.

سپس برخاست و آمد تا به مقابل پشت كعبه رسيد. چهره بر آن نهاد و حمد و ثنا گفت و طلبيد و آمرزش خواست.

سپس به طرف هريك از گوشه‌هاى كعبه رفت و با تكبير و لا إله إلّا اللّه و تسبيح و ثناى خدا و دعا و آمرزش‌خواهى، روبه‌روى آن قرار گرفت. آن‌گاه بيرون آمد و رو به كعبه، دو ركعت نماز خواند. آن‌گاه برگشت و فرمود: «اين قبله است، اين قبله است».