حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٣٧ - ٢/ ٥ ادب زيارت پيامبر صلى الله عليه و آله

ميراندى، بر همين پيمان، بميران و چون برانگيختى، بر همين، برانگيز".

آن‌گاه، رو به چهره پيامبر مى‌ايستى. درحالى‌كه قبله را پشتِ سر و قبر را رو به روى خود قرار داده‌اى و مى‌گويى:" سلام بر تو، اى پيامبر و فرستاده خدا! سلام بر تو اى برگزيده خدا و انتخاب‌شده از ميان آفريده‌هاى او! سلام بر تو، اى امانتدار و حجّت او! سلام بر تو، اى واپسينِ پيامبران و سَرور فرستادگان! سلام بر تو، اى بشارت و بيم‌دهنده! سلام بر تو، اى دعوتگر خدا به اذن او و اى چراغ فروزان! سلام بر تو و خاندانت؛ آنان كه خداوند، پليدى را از آنان زُدود و پاكشان ساخت! اى پيامبر خدا! شهادت مى‌دهم كه تو، حق آوردى و راست گفتى. ستايش، خدا را كه مرا بر ايمان و پذيرش، توفيق داد و با اطاعت تو و پيروى از راهت، بر من منّت نهاد و مرا از امّت تو و پذيرندگان دعوتت، قرار داد و به شناخت تو و معرفت امامان از نسل تو، ره‌نمون شد. به وسيله آنچه تو را خشنود مى‌سازد، به خدا تقرّب مى‌جويم و از آنچه خشم تو را برمى‌انگيزد بيزارى مى‌جويم. با دوستانت، دوستى و با دشمنانت، دشمنى مى‌كنم.

اى پيامبر خدا! براى زيارت تو آمده‌ام و با علاقه، آهنگ تو كرده‌ام. تو را وسيله در آستان خدا قرار مى‌دهم كه تو صاحب وسيله و منزلت والا و شفاعت پذيرفته و دعوت مستجاب هستى. پس نزد خدا برايم شفيع باش، تا مرا ببخشايد و رحمت آورد و توفيق و مصونيت [از گناه‌] دهد. گناهان و عيب‌ها فراگير شده و كمر، احساس سنگينى مى‌كند و بار سنگين، افزون شده است. به ما خبر داده‌اى و خبر تو راست است كه خداى متعال- كه سخنش حقّ است- فرمود: (و اگر آنان، وقتى كه بر خويش ستم كردند، نزد تو مى‌آمدند و از خداوند آمرزش مى‌خواستند و پيامبر نيز براى آنان آمرزش مى‌طلبيد، خدا را توبه‌پذير و مهربان مى‌يافتند). و اينك- اى پيامبر- من آمده‌ام از گناهانم آمرزش مى‌خواهم، از نافرمانى‌ها و بدى‌هايم توبه مى‌كنم و به وسيله تو، رو به پروردگارم و