حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٣٥ - ٢/ ٥ ادب زيارت پيامبر صلى الله عليه و آله

خدايا! او را به جايگاهى ستوده برانگيز كه اوّلين و آخرين، بر آن رشك برند.

خدايا! به او برترين رتبه را ببخش و به بالاترين مرتبه و منزلت، بالا ببر و به او وسيله و رتبه بالا و والا عطا كن، آن‌گونه كه خيرخواهانه، پيام رساند و در راه تو، جهاد كرد و در راه تو، بر سختى، شكيب ورزيد و دين تو را روشن بيان كرد و حجّت‌هاى تو را برپا داشت و به طاعت تو، راه نمود و به رضاى تو، راه‌نمايى كرد.

خدايا! بر او و بر امامان نيك از نسل او و بر نيكان از خاندان او درود فرست و به همه آنان، سلامى فراوان برسان.

خدايا! من، جز آنان، راهى به سوى تو نمى‌يابم و جز آنان، شفيعى كه شفاعتش پذيرفته باشد، نمى‌بينم. به وسيله آنان، به رحمت تو تقرّب مى‌جويم و به ولايت آنان، اميد بهشت تو را دارم و با بيزارى از دشمنانشان، آرزومند رهايى از عذاب توام.

خدايا! در دنيا و آخرت، مرا به خاطر آنان، آبرومند و از مقرّبان قرار بده."

سپس به طرف قبر روى گردانده، مى‌گويى:" از خدايى كه تو را برگزيد و هدايت كرد و سبب هدايت قرار داد، مى‌خواهم كه بر تو و بر دودمان پاك تو، درود فرستد".

آن‌گاه، دستت را به ديوار ضريح چسبانده، مى‌گويى:" اى پيامبر خدا! پيش تو آمدم و نزد تو هجرت كردم، تا اداكننده حقّى باشم كه خدا بر من، واجب ساخت كه نزد تو آيم. اگر در حال حيات، تو را درنيافتم، پس از وفاتت نزد تو آمده‌ام، كه مى‌دانم احترام تو همچون احترامت در حال حيات است. پس بدين خاطر، نزد خدا، گواه من باش".

سپس دست خود را بر صورتت بكش و بگو:" خدايا! اين را بيعتى پسنديده نزد خويش و پيمانى استوار نزد خود، قرار بده، تا مرا زنده داشته‌اى، بر آنْ زنده بدار و بر وفادارى به شرايط و حدود و حقوق و احكام و لوازم آن. و چون مرا