حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٢٣ - ٢ زياد لبيك گفتن

٤٦٢. امام على عليه السّلام: هيچ لبّيك‌گويى نيست، مگر آنكه هرچه در سمت راست و سمت چپ او در چشم‌انداز اوست، لبّيك مى‌گويد و دو فرشته به او مى‌گويند: «مژده باد بر تو، اى بنده خدا!» و خداوند، هيچ بنده‌اى را جز به بهشت، مژده نمى‌دهد.

ه- آداب لبّيك گفتن‌

١. خشوع‌

٤٦٣. عوالى اللآلى- به نقل از سفيان بن عُيَينه-: امام زين العابدين عليه السّلام به حج رفت. چون احرام بست و بر مركب خويش قرار گرفت، رنگش زرد شد و به لرزه افتاد و نتوانست لبّيك بگويد.

كسى گفت: لبّيك نمى‌گويى؟

فرمود: «مى‌ترسم خداوند در پاسخ من بگويد: «لا لبّيك و لا سعديك»! و چون لبّيك گفت، بيهوش شد و از مركبش افتاد. اين حالت، همچنان به او دست مى‌داد، تا آنكه حجّش را به پايان برد.

٤٦٤. الخصال- به نقل از مالك بن انس-: سالى با امام صادق عليه السّلام به حج رفتم. هنگام احرام، چون بر مركبش قرار گرفت، هرچه مى‌خواست لبّيك بگويد، صدايش در گلو مى‌شكست و نزديك بود كه از مركبش بيفتد.

گفتم: اى پسر پيامبر! بگو. ناچار بايد لبّيك بگويى.

فرمود: «اى پسر ابو عامر! چگونه جرئت كنم و بگويم" لبّيك اللّهمّ لبّيك"، در حالى كه بيم دارم خداى متعال به من بگويد:" لا لبّيك و لا سعديك!؟».

٢. زياد لبّيك گفتن‌

٤٦٥. كتاب الأم- به نقل از محمّد بن مُنكَدر-: پيامبر صلّى اللّه عليه و آله، لبّيك را زياد تكرار مى‌كرد.