روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٩٢ - ترجمه

اين باشد از سؤال حرام است،خداوندش حرام خورده باشد آنچه از آن خورد.

ابو سعيد خدري گفت [١]:ما را سالى نكبتى رسيد،من برخاستم [٢]و پيش رسول خداى رفتم بر آنكه تا [٣]او را سؤال كنم و از او چيزى خواهم.رسول-عليه السلام- اوّل كه حديث كرد چون مرا ديد [٤]،اين بود كه گفت:

من استعف اعفه الله و من استغنى اغناه الله و من سألنا لم ندخر عنه شيئا[نجده] ^«٥» ،هركه عفّت كند خداى تعالى او را عفيف گرداند،يعنى هركه سؤال نكند خداى[تعالى] [٦]او را از سؤال مستغنى كند [٧]،و هركه خويشتن از مردم [٨]بگزيراند [٩]خداى تعالى او را توانگر كند.[٣٦٨-پ]و هركه از ما چيزى خواهد كه ما را باشد بر او بخل نكنيم.من گفتم:اين كه رسول-عليه السلام-گفت،كار بندم و سؤال نكنم و تعفّف كنم تا خداى تعالى مرا مستغنى كند از سؤال،و از رسول-عليه السلام-هيچ [١٠]نخواستم و خداى تعالى كفايت كرد،پس از آن چندان مال پديد آمد ما را كه ما و قوم ما در آن غرق [١١]شديم،و نيز حاجت نبود كسى را از ما سؤال كردن.

و رسول-عليه السلام-گفت:

ان الله كره لكم ثلاثا قيل و قال و كثرة و السؤال و اضاعة المال و نهى عن عقوق الامهات و واد [١٢]البنات و من منع و هات ،گفت:

خداى تعالى كاره شد از شما سه چيز را:گفت و گوى [١٣]و سؤال بسيار كردن و مال ضايع كردن،و نهى كرد [١٤]از عصيان مادر،و زنده در گور كردن دختران را [١٥]،و از نادادن [١٦]و گرفتن.