روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٤٢١ - ترجمه

كافر است براى آن‌كه در آيت ذكر كافران [١]رفته است: أُولٰئِكَ جَزٰاؤُهُمْ ،الى قوله:

إِلاَّ الَّذِينَ تٰابُوا ،هم در حقّ حارث بن سويد آمد كه چون به مكّه رفت و از مدينه بگريخت پشيمان شد برآن،فرستاد به قوم خود و گفت:بپرسى [٢]از رسول -عليه السلام-تا خود مرا توبه باشد كه من [٣]پشيمانم!خداى تعالى [٤]آيت فرستاد: إِلاَّ الَّذِينَ تٰابُوا مِنْ بَعْدِ ذٰلِكَ وَ أَصْلَحُوا فَإِنَّ اللّٰهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ .

كسى از جمله خويشان او آيت آنجا فرستاد تا بر او بخواندند [٥]،حارث او را گفت:تو به اين كه مى‌گويى راستيگرى [٦]،و رسول از تو راستيگرتر [٧]است،و خداى تعالى از هر دو راستيگرتر [٨]است.با مدينه [٩]آمد[٤٤٠-ر]و اسلام آورد،و حسن اسلامه،و اسلامش نيكو شد.

مجاهد گفت:اين [١٠]در مردى آمد من [١١]بنى عمرو بن عوف [١٢]،كافر شد از پس اسلام [١٣]ترسا شد و با روم شد.

أُولٰئِكَ جَزٰاؤُهُمْ أَنَّ عَلَيْهِمْ لَعْنَةَ اللّٰهِ -الآية،بگفتم [١٤]كه اصل«لعن»طرد باشد،و قوله [١٥]:

مقام الذّئب كالرّجل اللعين
اى الطّريد [١٦].و«جزاء»،پاداشت باشد امّا به خير و امّا به شرّ،چون به خير مخصوص باشد ثواب گويند،و چون به بد [١٧]باشد عقاب گويند.و آيت دليل است بر