روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن
(١)
جلد چهارم
١ ص
(٢)
ادامه سوره بقره
١ ص
(٣)
سوره البقرة (2) آیات 258 تا 260
١ ص
(٤)
ترجمه
١ ص
(٥)
سوره البقرة (2) آیات 261 تا 274
٣٨ ص
(٦)
ترجمه
٣٨ ص
(٧)
سوره البقرة (2) آیات 275 تا 281
٩٨ ص
(٨)
ترجمه
٩٨ ص
(٩)
سوره البقرة (2) آیات 282 تا 286
١٢١ ص
(١٠)
ترجمه
١٢١ ص
(١١)
سورة آل عمران
١٦٣ ص
(١٢)
سوره آلعمران (3) آیات 1 تا 9
١٦٤ ص
(١٣)
ترجمه
١٦٤ ص
(١٤)
سوره آلعمران (3) آیات 10 تا 20
١٩١ ص
(١٥)
ترجمه
١٩١ ص
(١٦)
سوره آلعمران (3) آیات 21 تا 27
٢٣٨ ص
(١٧)
ترجمه
٢٣٨ ص
(١٨)
سوره آلعمران (3) آیه 28
٢٦٤ ص
(١٩)
ترجمه
٢٦٤ ص
(٢٠)
سوره آلعمران (3) آیات 29 تا 34
٢٧٤ ص
(٢١)
ترجمه
٢٧٤ ص
(٢٢)
سوره آلعمران (3) آیات 35 تا 41
٢٨٨ ص
(٢٣)
ترجمه
٢٨٨ ص
(٢٤)
سوره آلعمران (3) آیات 42 تا 63
٣١٤ ص
(٢٥)
ترجمه
٣١٤ ص
(٢٦)
سوره آلعمران (3) آیات 64 تا 74
٣٦٨ ص
(٢٧)
ترجمه
٣٦٨ ص
(٢٨)
سوره آلعمران (3) آیات 75 تا 83
٣٨٨ ص
(٢٩)
ترجمه
٣٨٨ ص
(٣٠)
سوره آلعمران (3) آیات 84 تا 95
٤١٤ ص
(٣١)
ترجمه
٤١٤ ص
(٣٢)
سوره آلعمران (3) آیات 96 تا 105
٤٣٥ ص
(٣٣)
ترجمه
٤٣٥ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص
٤٨١ ص
٤٨٢ ص
٤٨٣ ص
٤٨٤ ص
٤٨٥ ص

روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٥٨ - ترجمه

بكردندى،علامت آن گناه بر روى ايشان پديد آمدى.و چون در سراى به معصيتى مشغول شدندى[٣٨٥-ر]،بر در آن سراى به خطّى روشن پيدا شدى كه:فلانان [١]در اين سراى فلان كار مى‌كنند،و اين قول عطا و مالك بن انس و مؤرّج و قتيبى و ابن الانبارىّ است،دليلش قوله تعالى: وَ يَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلاٰلَ الَّتِي كٰانَتْ عَلَيْهِمْ [٢].ابن زيد گفت:لا تحمل علينا ذنبا لا توبة منها و لا كفّارة لها،ما را به گناهى ابتلا مكن كه آن را توبه و كفّارت [٣]نبود.و اصل كلمه عقد و احكام باشد،يقال:

بيني و بينه آصرة رحم و ما يأصرني عليه،اى ما يعطفني،و للشّافعي-[رحمة] [٤]اللّه عليه:

اذا لم يكن لامرئ نعمة لدىّ و لا [٥]بيننا اصرة
و لا لى في ودّه حاصل و لا نفع دنيا و لا آخرة
و أفنيت عمري على بابه ف‌«تلك اذا كرّة خاسرة» [٦]
رَبَّنٰا وَ لاٰ تُحَمِّلْنٰا مٰا لاٰ طٰاقَةَ لَنٰا بِهِ ،اين دعايى است كه غرض از او عبادت ماست،كه اگر ما اين دعا نكنيم خداى تعالى خود اين بكند،و لكن در اين دعا كردن ما را عبادت [٧]بود،چنان كه حق‌تعالى گفت:قال [٨]رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّ [٩].

در معنى آيت خلاف كردند.بعضى مفسران گفتند:عام است در جمله تكليف ما لا يطاق،و اين قول قتاده و ضحّاك و سدّى و ابن زيد است.

و بعضى دگر گفتند:مراد حديث النّفس و وسوسه است.

بعضي دگر گفتند:غلمه است و هى شدّة الشّهوة.

ابو ادريس خولانى گفتى [١٠]:اللّهم اعذني و اصحابي هؤلاء من شرّ الغلمة فانّها [١١]


[١] .همه نسخه بدلها:فلان.

[٢] .سوره اعراف(٧)آيه ١٥٧.

[٣] .مج،وز:و گناه.

[٤] .در اساس كلمه بعمد محو شده است،با توجّه به مج افزوده شد.

[٥] .مج:و لما.

[٦] .اشاره است به سوره نازعات(٧٩)آيه ١٢.

[٧] .همه نسخه بدلها:عبادتى.

[٨] .كذا در اساس و همه نسخه بدلها،ضبط قرآن مبناى كار ما:قال.

[٩] .سوره انبيا(٢١)آيه ١١٢.

[١٠] .اساس كه در اين مورد نونويس است:گفت،با توجّه به مج و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد.

[١١] .چاپ شعرانى(٤٣١/٢):فانّهما.