أنا من أهوى و من أهوى أنا نحن روحان حللنا بدنا
فاذا أبصرتني أبصرته و إذا أبصرته كان أنا
و اين لفظ دليل كند بر آنكه اميرالمؤمنين على [٢]بهتر از همه صحابه و اهل البيت بود،براى آن‌كه آن را كه خداى تعالى[٤٣١-ر]نفس رسول خواند [٣]بر اين وجه كه گفتيم تا مدانات و مقاربتى سخت نباشد چنان كه كثير التفاوت نباشد ميانشان اين لفظ اجرا نكنند.

ثُمَّ نَبْتَهِلْ ،در او دو قول گفتند:يكى آن‌كه نتضرع الى اللّه في الدّعاء،و ابتهال تضرّع باشد [٤]،پس لابه كنيم يا [٥]خداى تعالى را [٦]تا دعاى ما اجابت كند در حقّ دروغ‌زنان،و اين قول عبد اللّه عبّاس است.

مقاتل گفت:نخلص في الدّعاء،در دعا اخلاص كنيم.كلبى گفت:اجتهاد و مبالغت [٧]،و اين قول [٨]متقارب است.معنى ديگر آن است كه:نلتعن،لعنت كنيم يكديگر را،و گوييم:لعنت از ميان ما هر دو گروه بر دروغزن باد،من قول العرب:

عليه بهلة اللّه و بهلته،اى لعنته [٩]،قال لبيد:

في قروم سادة من قومهم نظر الدّهر اليهم فابتهل
اى دعا عليهم،اين بيت اگرچه در تفسيرها به استشهاد اين معنى آورده‌اند، معنى چنان مى‌نمايد كه شاهد به معنى [١٠]اوّل است من التّضرع،اى تضرّع و ذلّ لهم.

فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللّٰهِ عَلَى الْكٰاذِبِينَ ،عطف است على قوله: ثُمَّ نَبْتَهِلْ ،براى

[١] .مج،وز،آج،لب،فق،مب،مر:ندارد،با توجّه به دب افزوده شد.

[٢] .مب:على بن ابى طالب عليه الصّلاة و السلام،آج،لب،فق،مر:عليه السلام.

[٣] .آج،لب،فق،مب،مر:براى آن‌كه او را نفس رسول عليه السلام خواند خداى تعالى جلّ جلاله.

[٤] .آج،لب،فق،مب،مر+و.

[٥] .كذا در مج وز،ديگر نسخه بدلها:ندارد.

[٦] .دب:لا به كنيم به خداى عزّ و جل،آج،لب،فق،مب،مر:لابه كنيم خداى تعالى را.

[٧] .دب،آج،لب،فق،مب،مر+كنيم.

[٨] .دب،آج،لب،فق،مب،مر:اقوال.

[٩] .اساس:لعنة،آج:لعنته اللّه،با توجّه به دب و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد.

[١٠] .وز،آج،لب،فق،مب،مر:كه شاهد معنى،دب:كه معنى شاهد.