روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢١٢ - ترجمه

كردم،فأنت للطّلب و انت للهرب،تو را براى طلب دارند و براى هرب دارند،من بر پشت تو مردانى را سوار كنم كه تسبيح و تهليل و تحميد و تكبير من كنند [١]،و توبه تسبيح و تهليل ايشان تسبيح و تهليل كنى.آنگه گفت:هيچ تسبيح و تهليل نباشد كه او بشنود و الا او نيز[٤٠٢-ر]بمانند آن جواب دهد.

آنگه گفت [٢]:چون فريشتگان صفت اسپ بشنيدند[و] [٣]خلقتش [٤]بديدند گفتند:بار خدايا!ما فريشتگان توييم،تسبيح و تحميد مى‌گوييم،نصيب ما چيست؟ حق‌تعالى براى ايشان اسپان [٥]ابلق بيافريد گردنهاشان [٦]چون گردنهاى شتران بختى، چون اسپ را بر [٧]زمين فرستاد و پايهاى او بر زمين قرار گرفت صهيل كرد،حق‌تعالى،گفت:بركت بر تو باد،از [٨]جانورى كه من به صهيل تو مشركان را ذليل كنم،و گوشهايشان پر كنم،و دلهاشان بترسانم.چون خداى تعالى چيزها بر آدم عرضه كرد، گفت:بگزين آنچه خواهى.او اسپ بگزيد،خداى تعالى گفت:عزّ خود و عزّ فرزندان خود اختيار كردى،تا زنده باشند بركت من بر تو باد و برايشان،از خلق هيچ نيافريدم كه به نزديك من محبوب‌تر است از تو و اين كه تو اختيار كردى.

و ابو هريره روايت كند كه رسول-عليه السلام [٩]-گفت:

الخير [١٠]معقود بنواصى الخيل [١١]الى يوم القيمة ،خير در پيشانى اسپان بسته است تا به روز قيامت.

انس [١٢]روايت كرد كه:هيچ‌چيز بر رسول-عليه السلام [١٣]-محبوب‌تر نبود از زنان بر گرفته كه اسپ [١٤].

ابو ذر غفارىّ روايت كرد از رسول-عليه السلام [١٥]-كه گفت:هيچ اسب تازى