روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٤١ - ترجمه

ضمّه [١]ما بعد«واو»نوشتند،و چون ما بعد همزه كسره بود،«يا»نويسند،نبينى كه در«او ائتمن»،«واو»براى كسره ما بعد«يا»نوشتند [٢]،و بايد تا از خداى بترسد[و] [٣]در آنچه او را امين داشته باشند خيانت نكند.

آنگه به وعظ گواهان بازآمد و گفت: وَ لاٰ تَكْتُمُوا الشَّهٰادَةَ ،و گوايى [٤]كه دانى پنهان مكنى.و ابو عبد الرّحمن السلمى به«يا»خواند.

آنگه [٥]وعيد آنان گفت كه گوايى پنهان كنند،گفت [٦]: وَ مَنْ يَكْتُمْهٰا فَإِنَّهُ آثِمٌ قَلْبُهُ ،و هركه پنهان باز كند گواهى [٧]او را دلش بزهكار بود،براى اين [٨]حوالت بزه با دل كرد كه كتمان [٩]فعل دل است و در دل پنهان باز كند،يعنى عزم كند على الكتمان و الامساك عنها،چنان كه گفت:بما كسبت يداك [١٠]،و: بِمٰا قَدَّمَتْ أَيْدِيكُمْ [١١].

و ابراهيم بن ابي عبله [١٢]خواند:فانّه اثم قلبه،اى جعل قلبه اثما. وَ اللّٰهُ بِمٰا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ ،و خداى تعالى داناست به آنچه شما مى‌كنى.

علما گفتند:خداى تعالى در اين سورت پانصد حكم بيان كرد،از جمله آن بيست و پنج حكم در اين آيت است،يكى: إِذٰا تَدٰايَنْتُمْ بِدَيْنٍ إِلىٰ أَجَلٍ مُسَمًّى فَاكْتُبُوهُ ،گفت:[٣٨٠-ر]چون دينى به كسى دهى بنويسى.

دوم [١٣]گفت:بايد تا دبيرى از ميان شما آن بنويسد به عدل[چنان كه] [١٤]از جانبى بر جانبى ظلم نباشد.