روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٣٩ - ترجمه

على[غير] [١]حدّه-و اين مسئله[را] [٢]بيان برفته است پيش از اين.و حسن بصرى خواند:«و لا يضارّ»به كسر«را»ى مشدّد [٣].

وَ إِنْ تَفْعَلُوا ،و اگر بكنى اين اضرار، فَإِنَّهُ فُسُوقٌ بِكُمْ ،اى خروج عن امر اللّه، از فرمان خداى بيرون آمده باشى.

وَ اتَّقُوا اللّٰهَ ،از خداى بترسى و از عذاب [٤]و عقاب او،[و از معاصى او] [٥]احتراز كنى تا مستحقّ عقاب او نشوى.

وَ يُعَلِّمُكُمُ اللّٰهُ ،و خداى تعالى شما را احكام شرعى مى‌آموزد از آنچه صلاح دين و دنياى شما در آن است،و آنچه شما را بايد كردن يا نبايد كردن،براى آن‌كه عالم است به اين [٦]مصالح و جز اين،و او به همه چيز عالم است [٧]، وَ اللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ .

وَ إِنْ كُنْتُمْ عَلىٰ سَفَرٍ ،حق‌تعالى از جمله احكام اين باب حالتى ديگر را شرح داد،گفت:اگر[چنان كه] [٨]شما بر سفر باشى. وَ لَمْ تَجِدُوا كٰاتِباً ،و كسى را نيابى كه چيزى نويسد،و آلت نوشتن نيابى [٩]از قلم و دوات و كاغذ،و خواهى كه [١٠]مال ضايع نشود رهنى بستانى براى وثيقه را.عبد اللّه عبّاس خواند:و لم تجدوا كتابا.و ضحّاك خواند:و لم تجدوا كتّابا،جمع كاتب.

فَرِهٰانٌ مَقْبُوضَةٌ ،ابن كثير و ابو عمرو خواندند،و عبد اللّه عبّاس و ابراهيم و زرّ حبيش و مجاهد:«فرهن»بضمّ الرّاء و الهاء،و عكرمه و منهال بن عمرو خواندند:«فرهن»،بضمّ الرّاء و سكون الهاء،و باقى قرّاء:«فرهان»،و هو جمع رهن كنعل و نعال،و بغل و بغل،و كبش و كباش،و كعب و كعاب.و رهن جمع الرّهان و هو جمع الجمع قاله الفرّاء و الكسائي.