تو دانى كه من نذر كرده‌ام كه اين فرزند را محرّر كنم؟عمران گفت:خطا كردى، اين تعجيل نبايست [٢]كردن [٣]،چه گويى اگر دخترى باشد؟نه اين كار بنه‌شايد،و تو بزهكار شوى.او هنوز بار ننهاده بود كه عمران با پيش خداى شد،و او [٤]در حال نذر اين دعا كرد كه: فَتَقَبَّلْ مِنِّي ،بار خدايا از من بپذير اين نذر كه كردم. إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ،اى السميع للدّعاء العليم بمصالح العباد و الإماء،تو شنونده دعايى و عالمى به مصالح بندگان و پرستاران.

اسماء بنت زيد [٥]گفت:چون خديجه-رضى اللّه عنها-به فاطمه بار گرفت [٦]، گفت:بار خدايا!تو دانى كه من از زن عمران بهترم[و محمّد از عمران بهتر است] [٧]مرا اين [٨]اولاد [٩]را محرّر كردم.خداى تعالى وحى كرد به رسول[٤٢٠-ر]كه خديجه را بگو:

لا عتاق قبل الملك خلي بينى و بين صفيتى فإني املكها هى ام الائمة عتيقتي من النار ،گفت:بگو كه عتق پيش از ملك نباشد،دست بدار از ميان من و او كه صفيّه و گزيده من است،و مادر امامان است،و آزاد كرده من است از دوزخ.

خديجه گفت:دلم خوش است اگرچه دختر [١٠]است چون مادر امامان است.

فَلَمّٰا وَضَعَتْهٰا ،چون بار بنهاد به آن مولود.تأنيث براى آن گفت كه مولود بر حقيقت مؤنّث بود.و گفته‌اند:روا باشد كه«ها»راجع بود با«ما»،براى آن‌كه او صالح است،واحد و تثنيه و جمع و مذكر و مؤنّث را،و قول اوّل ظاهرتر است.

چون بنگريد دخترى بود،بر سبيل عذر مى‌گويد:بار خدايا من اميد چنان داشتم كه پسرى باشد،نرينه‌اى باشد كه صلاحيت خدمت خانه تو دارد.

آنگه اعتراضى است من كلام اللّه بين كلامها،اعني: وَ اللّٰهُ أَعْلَمُ بِمٰا وَضَعَتْ ،

[١] .آج،لب،فق،مب،مر:بسى.

[٢] .آج،لب،فق،مب،مر:نبايستى.

[٣] .مب+گفت.

[٤] .وز+را.

[٥] .اساس:اسما بن زيد،دب،آج،لب،فق،مب،مر:اسماء بنت يزيد،با توجه به وز تصحيح شد.

[٦] .وز،فق:بار بر گرفت.

[٧] .اساس:ندارد،از وز افزوده شد.

[٨] .دب،آج،لب،فق،مب،مر:من.

[٩] .اين‌همه نسخه بدلها:مولود.

[١٠] .كذا:در اساس،همه نسخه بدلها:دختر.