روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢ - ترجمه

يا چنان كه بگذشت بر ديهى [١]و آن افتاده [٢]بود بر سقفهايش،گفت چگونه زنده كند اينها را [٣]خداى پس مرگشان،پس بميرانيد او را خداى صد سال،آنگاه زنده كرد [٤]،گفت:چند مقام كردى [٥]،گفت:

بماندم [٦]روزى يا پاره‌اى از [٧]روزى،گفت نه چنين است بماندى صد سال،درنگر به طعام خود و شراب خود كه بنگرديده است [٨]،و درنگر به خرت،و تا سازيم تو را علامتى [٩]براى مردمان [١٠]و نظر كن به استخوانها [١١]كه چگونه برداريم [١٢]پس بر او پوشيم گوشت [١٣]پس چون پيدا شد او را [١٤]،گفت:مى‌دانم آن‌كه خداى بر همه چيز تواناست.

و چون گفت ابراهيم:بار خدايا بنماى مرا كه چگونه زنده كنى مردگان را.گفت ايمان ندارى [١٥]؟گفت آرى [١٦]،و لكن تا بيارامد دل من،گفت:بگير [١٧]چهار مرغ پس پاره پاره كن با تو [١٨]،آنگاه كن بر هر كوهى از ايشان پاره‌اى،پس بخوان ايشان را تا به تو آيند به تاختن،و بدان كه آن خداى عزيز و محكم كار است.

قوله: أَ لَمْ تَرَ ،اين فصل به استقصا برفت،اعني تفسير.