روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٤٦ - ترجمه

و قال آخر:

فاعلم و أيقن أنّ ملكك زائل و اعلم بانّك ما تدين تدان
اى ما تجزى تجزى.و اوّل جزا نباشد،و اين را مزوّجه [١]گويند،و مثله قوله:

فَمَنِ اعْتَدىٰ عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدىٰ عَلَيْكُمْ [٢] ،و نظاير اين بسيار است،و اين طريقت مستقصى‌تر گفته شود.إن شاء اللّه.

ابو القاسم بن حبيب گفت،از ابو عبد اللّه بن عاد بغدادى شنيدم [٣]كه گفت، مردى جنيد را پرسيد [٤]:چون است كه خداى تعالى مكر با خود اضافه كرد،و پسنديد خود را به اين،و بر ديگران عيب كرد.جنيد گفت:ندانم كه [٥]تو چه مى‌گويى،و لكن من از فلان [٦]طنبوره‌زن شنيدم اين ابيات:

فديتك قد جبلت على هواكا فنفسي لا تنازعني سواكا
احبّك لا ببعضي بل بكلّي و ان لم يبق حبّك لي حراكا
و يقبح من سواك الفعل عندي و تفعله فيحسن [٧]منك ذاكا
مرد [٨]گفت:يا سبحان اللّه!تو را از آيتى [٩]قرآن مى‌پرسم،مرا به شعر [١٠]طنبوره‌زن جواب مى‌دهى!گفت:من جواب تو دادم اگر عقل دارى،چون اين نمى‌دانى تا به زبان عاميانت بگويم تخليه و فراگذاشتن او [١١]ايشان[را] [١٢]تا مكر كنند مكرى است از او به [١٣]ايشان و آن مكر كه خداى تعالى كرد به [١٤]ايشان.اين جا القاى شبه عيسى است بر صاحب ايشان كه او را بر عيسى موكّل كردند،چون عزم كشتن عيسى كردند تا به جاى عيسى او را [١٥]بياويختند،چون بنگريدند صاحب ايشان بود-و قصّه اين