روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٣٢ - ترجمه

است اعنى [١]اضافه او با خويشتن،و انّما خداى تعالى كند و او قادر باشد بر اين،و معنى آن است كه:من دعا كنم تا خداى تعالى ايشان را شفا دهد و اينان را زنده كند.

و در اخبار چنين آمد كه:عيسى-عليه السلام-چهار كس را زنده كرد،يكى عازور. [٢]او [٣]آن دوست عيسى بود به بعضى دهها بيمار شد.خواهر را بر عيسى فرستاد تا او را خبر كند از بيمارى،او بيامد و گفت:يا روح اللّه!آن دوست تو عازر [٤]سخت رنجور است فلان جاى،و از ميان عيسى-عليه السلام-و آن جايگاه سه روزه راه بود.

عيسى-عليه السلام-بر خاست [٥]با اصحابش و به آن جايگاه شد،كه او آنجا [٦]رسيد عازر بمرده بود،سه روز بود تا دفنش كرده بودند،او گفت:بيايى [٧]تا به سر گور او شويم.عيسى را-عليه السلام-به سر گور او بردند.عيسى-عليه السلام-دعا كرد و گفت:

اللّهم ربّ السموات السبع و الأرضين السبع انّك ارسلتنى الى بني اسرائيل ادعوهم الى دينك و اخبرهم انّى أحيي الموتى باذنك فأحى [٨]عازرا، اى خداوند هفت آسمان و هفت زمين!تو مرا به بنى اسرائيل فرستادى تا ايشان را با دين تو خوانم و خبر دهم ايشان[را] [٩]كه تو بر دست من به دعاى من مرده زنده كنى،بار خدايا عازر را زنده كن.در حال گور بشكافت [١٠]و عازر بر پاى خاست [١١]و روغن از اندام او مى‌چكيد،و با عيسى با شهر آمد [١٢]و مدتى دراز بماند و فرزندان آمدند او را.

ديگر عيسى-عليه السلام-مى‌رفت،جنازه [١٣]مى‌بردند و پير زنى در قفاى آن جنازه