تقضى البازي اذا البازي كسر
اراد تقضض،تقول العرب:خرجنا نتلعى،و الاصل نتلعّع اذا خرجوا في اجتناء نبت ناعم يقال له اللعّاع،بپارسى هنجيمك [٣]گويند آن را،و منه قوله تعالى: وَ قَدْ [٤]خٰابَ مَنْ دَسّٰاهٰا [٥]اى دسّسها و آن‌كس كه«ها»بر جاى دارد در حال وصل و وقف، گويد:«ها»اصلى است و لام الفعل،و اين قوم گويند:اصل سنة سنهة بوده است، نبينى كه در تصغير«ها»بيارند،گويند:سنيهة [٦]و فعل از [٧]مسانهة باشد.قال لشاعر.

ليست بسنهاء و لا رجبيّة و لكن عرايا في السّنين الجوائح[٣٥٠-پ]
[عرايا جمع عريّه و هى شجرة في دار الانسان لغيره] [٨]، اگر گويند چگونه گفت بر لفظ واحد لم يتسنّه و در پيش دو،مذكور رفته است از طعام و شراب،گوييم [٩]براى آن‌كه ضمير را رد كرد الى اقرب اللّفظين كما قال تعالى:

وَ الَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَ الْفِضَّةَ وَ لاٰ يُنْفِقُونَهٰا [١٠]... ،[ردّ ضمير الى اقرب المذكورين كرد] [١١].

و جوابى ديگر آن است كه:اكتفى بذكر احدهما عن الآخر،كقول الشّاعر:

عقاب عقبناه [١٢]كأنّ وظيفها و خرطومها الأعلى سنان ملوّح
و لم يقل سنانان ملوّحان.و دليل اين تاويل قرائت عبد اللّه مسعود است:

فَانْظُرْ إِلىٰ طَعٰامِكَ ،و هذا شرابك،بالرّفع[على الابتداء و الخبر] [١٣]لم يتسنّ.

[٢] [١] .اساس:ندارد،با توجه به تب و ديگر نسخه بدلها افزوده شد.

[٣] .تب:هنجميل،آج،لب،فق،مب،مر:هنجمك.

[٤] .مج،وز،دب،مر:لقد.

[١٢] [٥] .سوره شمس(٩١)آيه ١٠.

[٦] .تب+سنهاء شجرة قديمه.

[٧] .اساس،وز،دب،آج،فق،مب،مر،تب+او،با توجّه به نسخه لب و معنى عبارت تصحيح شد.

[٨] .اساس:ندارد،از تب افزوده شد.

[٩] .همه نسخه بدلها:گويند.

[١٠] .سوره توبه(٩)آيه ٣٤.

[١١] .اساس،تب،مج،دب،لب،مب،فق،مر:عقبناه،با توجّه به وز تصحيح شد.

[١٣] .اساس،آج،لب،فق،مب،مر:ندارد،با توجّه به مج افزوده شد.