روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٩١ - ترجمه

برگش نبود كه سؤال كند،و راهش [١]بندهد [٢]كه حال خود با تو بگويد [٣]،نمى‌خوانى:

لاٰ يَسْئَلُونَ النّٰاسَ إِلْحٰافاً .

هم او روايت كرد كه،رسول-عليه السلام-گفت:خداى تعالى دوست دارد كه اثر نعمت او بر بنده[اش] [٤]بيند،و كاره باشد اظهار بؤس و حاجت را.و مرد [٥]عليم و متعفّف را[دوست دارد] [٦]،و فاحش پليد زفان [٧]بسيار سؤال ملحف [٨]را دشمن دارد.

قبيصة بن مخارق گويد [٩]:نزديك رسول آمدم در ديتى كه بر ما لازم بود، گفت:باش به نزديك ما تا ديت [١٠]بدهيم،يا [١١]معاونت كنيم تو را برآن [١٢].و بدان كه كس را حلال نباشد كه سؤال كند الّا به يكى از اين سه سبب [١٣]:امّا ديتى كه [١٤]لازم باشد و او قوّت ندارد[كه آن ديت بدهد] [١٥]،سؤال كند تا[آن] [١٦]ديت بگذارد،آنگه نيز سؤال نكند [١٧]،و كسى [١٨]كه او را احتياجى رسد و مالش تلف شود او سؤال كند تا كفافى از عيش بيابد،پس امساك كند و نيز سؤال نكند،و كسى كه درويش باشد [١٩]و او را چيزى نبود و سه كس از قوم او بر درويشى او گواهى دهند او نيز سؤال كند تا قوامى از عيش به دست آرد [٢٠]آنگه نيز سؤال نكند.و آنچه بيرون از